15 Νοεμβρίου, 2009

Πρωινά νερά


Τα βουνά εδώ γύρω χοροπηδούν όταν τα πρωινά μουσκεύουν. Αφού αλληλοσυστηθούν, μες τη χαρά των νέων γνωριμιών, δέχονται την πρόσκληση για ένα χορό. Μπορούν να φτάσουν κοντά στα σύννεφα και τότε τα μαλλιά της βροχής μπερδεύονται με τα κλαδιά των  δέντρων.
Στο θόλο το ουράνιο τόξο στροβιλίζεται έως ότου πέσει κατακόρυφα, στη λίμνη που περιτριγυρίζεται από όλα αυτά. Bυθίζεται εκεί μέσα και η άκρη του είναι ένας πρώτης τάξεως φάρος για μικρά ψάρια με φιλοδοξίες πλεύσεων προς τον ορίζοντα, όπως τον βλέπουν εκείνα κάτω απ' το νερό.
Κοιτάζοντας δυτικά βλέπω  ένα σταθερό λόφο από πέτρα με  τρία παιδιά στην κορυφή. Είναι ντυμένα με πολύχρωμες λωρίδες ύφασμα και ραντίζουν αυτό το κατά τ' άλλα στατικό σύνολο με τους χαρούμενους ήχους μιας τρομπέτας και δυο φωνών, στη συμφωνία της ανησυχίας και της γαλήνης, της μπόρας και της βροχούλας, γιορτάζοντας τον ερχομό του νερού.

3 σχόλια:

nkarakasis είπε...

M' άρεσε. Πολύ ποιητική διάθεση ..!

clouds in the mirror είπε...

Ευχαριστώ για το πέρασμα και το σχόλιο. Ούτε ο alexios δεν τα έγραφε αυτά.
Να 'στε καλά.

Ανώνυμος είπε...

Πολύ όμορφες περιγραφές!


Το παραλήρημα της φύσης, με τον ερχομό της βροχής(κάθαρση).Καθώς προμηνύει, ελπιδοφόρα μηνύματα...