11 Ιουλίου, 2010

Μωβ φράουλα















Μωβ φράουλα
λέει πως σε φώναζαν "μωβ φράουλα"
από το χρώμα των κασκόλ σου
που ήτανε, λέει, πάντα μωβ

Μωβ φράουλα
ήταν η δική σου εποχή
μα τέλειωσε κάπως νωρίς
με τα γουέστερν τού Τζων Γουέην
τα πρώτα σόλο τής τζαζ

Μωβ φράουλα
κάποιος που θα σε θυμηθεί
από τον κήπο θα περάσει
ένα λουλούδι να μαζέψει
θα πιεί μια μπίρα στην υγειά σου
και μόνος θα κοιμηθεί

Μωβ φράουλα
πέρασε πιά τόσος καιρός
πόλεμοι πολλοί, μαύρος καπνός
μα κάποιος που μόνος κοιμάται
κάτω απ' το μαξιλάρι του έχει
ένα μωβ μακρύ κασκόλ

6 σχόλια:

meril είπε...

η τελευταία στροφή εξαιρετική
στέκομαι ιδιαίτερα σε δυο στίχους
"πέρασε πιά τόσος καιρός
πόλεμοι πολλοί, μαύρος καπνός"
τόσα άσχημα ανάμεσα
και μια ζεστή ανάμνηση για να κρατηθεί κάποιος
και είναι πάντα και μόνο ο έρωτας

καλημέρα

clouds in the mirror είπε...

Ευχαριστώ, Μέριλ.

Βάσσια είπε...

Μου άρεσε πολύ!

Και ξέρεις, δεν ξέρω γιατί μου ήρθαν στο νου εποχές βερμούτ.... μανίας με τον Τσε Γκουεβάρα .......

Καλό βράδυ
:-)

clouds in the mirror είπε...

Είχα μεταφερθεί για λίγο εκεί.
Ευχαριστώ Βάσσια.

silena είπε...

μωβ, κάποτε το αποκλειστικό μου χρώμα, τώρα όχι πια. Θα' λεγα ότι τους πολέμους τους βάφουμε με το χρώμα που αγαπάμε πιο πολύ για να μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε. Καλή σου μέρα

clouds in the mirror είπε...

Σ' ευχαριστώ κι εσένα, silena.