17 Οκτωβρίου, 2010

Σπουργίτι













Συνήθεια μού έγινε η φυγή
κι ο τρόπος μου να ζω ανάμεσα στον κόσμο
μοιάζει με τίναγμα πουλιού από κλαδί
που ξαφνικά εκούνησε ο αέρας

Από τα πάντα σκιάζομαι:
τις σκιές τών φύλλων που με κρύβουν
ένα παιγνίδισμα αχτίνας από φως
έναν καρπό που πέφτει από το δέντρο
Όλα αυτά
σ' άλλο κρησφύγετο με στέλνουν

Μέχρι ν' αλλάξω καταφύγιο
η καρδιά μου γρήγορα χτυπά
καθώς αδέξια πετώ
πάνω από πλήθη που φωνάζουν
λέξεις από σίδερο
που μ' έχουν βάλει στόχο

Δεν υπάρχουν σχόλια: