14 Απριλίου, 2011

Io non piango - O Χαλίφης


Ο Franco Califano, 1938, (maestro, califfo, χαλίφης για τους φανατικούς του φίλους) είναι ένα ακόμα δείγμα τραγουδοποιού χωρίς φιλοδοξίες να τον συμπεριλάβει κανείς στους "διανοούμενους" τού Ιταλικού τραγουδιού. Τραγούδησε σχεδόν πάντα στίχους για την "πίσω πλευρά τού έρωτα", την κυνική, αυτήν που συνδέεται με τη φθορά τών "μεγάλων αισθημάτων". Το τραγούδι αυτό -που αποδόθηκε εδώ με στίχο διασκευασμένο ώστε να μένει η ουσία του- διαλέχτηκε κυρίως για την κιθάρα και το βιολί του, καθώς και το στίχο που αυτή τη φορά ισοπεδώνει θέματα ταμπού, υπερτονίζοντας θέματα όπως το κενό και η ρηχότητα τών συναισθημάτων.



ΕΓΩ ΔΕΝ ΚΛΑΙΩ

Δε χύνω δάκρυ όταν κάποιος πεθαίνει
δεν τό 'κανα ούτε για τους γονιούς μου
που με μάθανε να ζω τον κόσμο
δεν είχα δάκρυ ούτε για τον αδελφό μου

Δάκρυ ούτε ο πόλεμος μού φέρνει
ούτε ο ήρωας που άδικα πεθαίνει
δυο λουλούδια τού πάω στο μνήμα
μα δεν είναι ο πόλεμος το κρίμα

Εγώ κλαίω όταν βλέπω μες το δρόμο
έναν σκύλο που αλητεύει μόνος
το βλέμμα του μού θυμίζει εμένα
κι οι δυό τόσο μόνοι στον κόσμο

Χάνομαι μέσα  στη ματιά του
που ψάχνει αγάπη από ένα φίλο
ένα αφεντικό, ένα σπίτι
που θα τού έδιωχνε τη λύπη

Δεν με νοιάζει όταν κάποιος πεθαίνει
λύπη από μέσα μου καθόλου δε βγαίνει
κι αν το αίμα του τον κόσμο γεμίσει
θλίψη από μέσα μου καθόλου δε βγαίνει

Μα κλαίω, κλαίω για τις ζωές μας
δυό ζωές ερειπωμένες
για μας απάντηση δεν έχω
ζωές που ήσαν πάντα ξένες

Κλαίω για τον καιρό που απομένει
βαρύ φορτίο μού είναι στις πλάτες
Και αύριο,  νομίζω έχω γενέθλια
μα δεν θέλω ευχές...δεν θέλω ευχές.

2 σχόλια:

Σπόνγκος είπε...

πόσο όμορφα ΟΛΑ σ αυτή την τραγουδάρα!
πόσο σπουδαία είναι η κατανόηση του στίχου!

cloudsinthemirror είπε...

Κι εμένα μού αρέσει πολύ, Σπόνγκος!