27 Αυγούστου, 2012

Τάληρο

Θυμάμαι δίναμε που και που σε κανένα ζητιάνο 5 δρχ, ένα δίφραγκο...Μετά αρχίσαμε να σκεφτόμαστε  πως τους κακομαθαίνουμε, πως είναι δουλειά τού κράτους να μεριμνήσει γι' αυτούς, πως διαιωνίζουμε το πρόβλημα...

1 σχόλιο:

jokand είπε...

Τώρα είμαστε εμείς οι ζητιάνοι...