20 Μαΐου, 2013

Dove sei Mimi'? (Πού είσαι Μιμή;)



- Dove sei Mimi'...dove sei?
- Ε chi lo sa...


Πού είσαι Μιμή
Από τους άλλους τόσο διαφορετική
Σε κίνηση αέναη, διαρκή φυγή
Από στάση σε στάση
Η διαδρομή σου, ο Γολγοθάς σου

Πού είσαι Μιμή
Όλοι κοιτάζουν μες τη δική σου ζωή
Θα πρέπει να τους φαίνεται τόσο αδειανή
Για να θέλουν να τη γεμίσουνε με τα δικά τους

Κι όταν τελειώνουν τα βάσανα τών άλλων
Μοιάζουν κι οι δρόμοι ερημικοί
Δεν ακούγεται κανείς
Ξεκουράζονται οι σκοτούρες
..................................................

Ξυπνώ τώρα εγώ από τη δική σου κλήση
Σου φάνηκε κι εσένα η ζωή μου αδειανή
Πού να ταχυδρομήσει κανείς το βάσανό του
Το καλύτερο είναι να το πετάξεις
Λάθρα στου γείτονα την αυλή

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Αξιόλογο λυρικό ποίημα! Κατά τη γνώμη μου, μια προσπάθεια απελετθέρωσης του Εγώ.Δεν ξέρω, αν μπορεί να θεωρηθεί ψυχογράφημα,δοσμένο με ποιητικό(λυρικό τρόπο).

cloudsinthemirror είπε...

Ευχαριστώ, φίλε μου.

Ανώνυμος είπε...

Ευχαρίστηση δική μας, να διαβάζουμε αξιόλογα κείμενα και να παρασυρόμαστε μαζί τους.