30 Ιουνίου, 2013

Επί σκηνής




Το καλύτερο και για τους δυο μας θα' ναι ένα μοίρασμα τών ρόλων. Να σκέφτεσαι πώς θα ήταν αν ήμουν εγώ ο κουφός κι εσύ ο μουγκός...εγώ ο μουγκός κι εσύ ο κουφός. Φαντάσουμε σαν κωφάλαλο ή δοκίμασε να μην μιλάς. Για λόγους τακτ να επιδεικνύουμε τις αναπηρίες μας εκ περιτροπής. Διαμαρτίες συγγενείς, αναπηρίες επίκτητες μας κάνουνε ανθρώπους. Αυτή είναι η σοφία τής ζωής: η αδυναμία τού ηθοποιού είναι η διασκέδαση, η ασφάλεια τού θεατή. Κοίτα τον ηθοποιό στο μονόπρακτο...Ήθος ποιεί, λέει...
Ο περισσότερος χρόνος χάνεται τελικά όχι στις ερμηνείες τών ρόλων αλλά σ' αυτό το ευγενικό καθώς πρέπει τών εναλλαγών των θέσεων. Ο χρόνος κυλά αργά επί σκηνής.

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

και το απόσπασμα από την ταινία; δηλαδή,
τα χαρίσματα, κι αυτά μπαίνουν στο σχέδιο "εκ περιτροπής";

Ανώνυμος είπε...

Δεν σου λέω πως έχεις δίκιο, αφού έτσι κι αλλιώς "πάντα έχεις δίκιο"...

Ανώνυμος είπε...

άθελά μου. οι άλλοι με βάζανε συνέχεια να κάνω εξάσκηση. έτσι έφτασα πρώτα
στην τελειότητα, ύστερα την έκανα ρουτίνα. παίζω άψογα των ρόλων και των
τριών μαϊμούδων μα δε με θέλουν καν για πυγμαχία εταίρο. οπότε κάθομαι
ήσυχα στην πλατεία και ρωτώντας πού και πού, προσπαθώ να απαλλαχθώ από
την εντέλεια. :(
η ανάρτηση μου άρεσε. δεν ρώτησα κακόβουλα. λίγο ζηλόφθονα - ίσως.

Ανώνυμος είπε...

Κι εγώ...ξέρω πως είσαι ευγενικός νέος (με αδαμάντινο χαρακτήρα, που λέγαμε παλιά)

Ανώνυμος είπε...

Έχουν μάθει όλοι τώρα να "μην συμφωνούν σε όλα"... Λες και είμαστε στο σύριζα. Κι εγώ δεν συμφωνώ σε όλα αλλά δεν το λέω. Κάνω το χαζό...

Ανώνυμος είπε...

ΠΑΙΖΩ ΤΩΝ ΡΟΛΩΝ;;;