11 Φεβρουαρίου, 2010

Η Ενηλικίωση

Στέκεσαι δίπλα μου κιόλας πιό ψηλά από μένα. Μιλάς μαζί μου κιόλας πιό σοφά από μένα.
Σφίγγεις το χέρι μου κιόλας πιό δυνατά από μένα. Προχωράς στη ζωή, ξεπερνώντας από τώρα εμένα.

5 σχόλια:

  1. meril2/11/2010

    πονάει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. vague2/11/2010

    Αυτή ήταν στο βάθος η προσδοκία σου. Ή μήπως όχι;
    :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θεία Θ2/11/2010

    Το αντίθετο θα ήταν τρομερή ήττα, δε νομίζετε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. cloudsinthemirror2/11/2010

    meril: πάντα υπάρχει πόνος. Απλώς μερικές φορές υπερισχύει η χαρά.

    Riski: Αυτή ήταν μία από τις προσδοκίες και την είδα σιγά-σιγά να εκπληρώνεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. cloudsinthemirror2/11/2010

    Θεια Θ. : Δεν φαντάζεστε πόσο πιθανές είναι οι "τρομερές ήττες"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή