Εκείνοι του Φλεβάρη τον γνώριζαν το μήνα αυτόν που ήρθαν στον κόσμο, πολύ πριν τον ζήσουν. Και τον εδιάλεξαν, παρ' όλα αυτά, γιά να γεννηθούν σε μια απ' τις δικές του μέρες. Ίσως γιά ν' ακουστεί το πρώτο κλάμα τους πάνω στα λευκά χιόνια των δρόμων που τα 'χουν βρωμίσει τα λάστιχα των αυτοκινήτων. Ίσως τον διάλεξαν σαν πρόκληση στον πιό ψυχρό μήνα που θα μπορούσε κανείς να βγεί γυμνός στο κρύο, τόσο μικρός κι ανυπεράσπιστος, από την κοιλιά της μάνας του. Μια στάση αδιαφορίας γιά τις ηλιόλουστες μέρες. Άλλοι ίσως γιά να ξεφυτρώσουν μέσα στα καρναβάλια περιπαίζοντας τη σοβαρότητα του κόσμου και να αρχίσουν εξ απαλών ονύχων να βλέπουν γύρω τους τούς ανθρώπους να φορούν τις μάσκες τους. Έτσι δηλαδή όπως θέλουν να είναι αλλά δεν τολμούν.
Kαλέ!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜήπως έχεις γενέθλια;
(όχι να τα περάσεις στο έτσι να γλιτώσεις το κέρασμα....)
Χρόνια πολλά αγαπητέ..
ΑπάντησηΔιαγραφήΤις ευχές τις λένε μέχρι και τις 40 μέρες, λέει...
ΑπάντησηΔιαγραφήXρόνια πολλά λοιπόν.....
ΑπάντησηΔιαγραφή(και καλά οπωσδήποτε)
έχεις έναν ωραίο τρόπο να λες αυτά που θέλεις να πεις
ΑπάντησηΔιαγραφήκι έναν εξαιρετικό τρόπο να μη λες αυτά που θέλεις να πεις
χίλια χρόνια χρυσά χαρμόσυνα και συναρπαστικά, σου εύχομαι
Ευχαριστώ πολύ eulie...
ΑπάντησηΔιαγραφή