Δεν έφταιγε η πέτρα από την οποία ήταν φτιαγμένη
ούτε η ξηρασία τής Αιγύπτου έφταιγε
που στο κεφάλι εκείνο κρυμμένα κατοικούσαν
μόνο αινίγματα και τιμωρίες
Δεν είναι ψέμα πως όποιος δεν αγαπηθεί παιδεύει
κι ενίοτε σκληρός γίνεται βασανιστής
ένας άτεγκτος τύραννος ο εραστής
που σε μέρος ψηλό, απρόσιτο ελλοχεύει
Κάποτε όταν η Σφίγξ αγάπησε, απατήθηκε κι αυτή
το δακρυσμένο μάγουλό της ακούμπησε στην άμμο
κι εγώ, περιηγητής, περνώντας από κει
άκουσα να μουρμουρίζει τής Νεκρόπολης τον ύμνο.
Αραγε ποτε, ολες αυτες
ΑπάντησηΔιαγραφήτις ιστοριες αγαπης
θα τις μαζεψεις στο χαρτι
και τα δικα μας ματια
σιωπηλα να δακρυζουν...
-