02 Δεκεμβρίου, 2012

Έλλις Άϊλαντ



Θα κάνω την ίδια διαδρομή
(όπως τότε)
με μία μονάχα διαφορά:

Τώρα είμαι πλούσιος
τόσο πλούσιος που μπορώ
να λαχταρώ
να ξαναζήσω
τής νοσταλγίας τον πόνο

Φαίνεται αλλόκοτο που εγώ
(ο λεφτάς)
μετά από τόσα χρόνια στης πατρίδας μου την αγκαλιά
πεθύμησα ξανά να αντικρύσω
από μακριά
όπως τότε, την πρώτη φορά
τών Δακρύων την Νήσο

3 σχόλια:

  1. Οπως ο δολοφονος που επιστρέφει
    στον τοπο του εγκλήματος
    Η αναγκη να ξαναζησουμε
    το αρχικο συναίσθημα που στερηθηκαμε
    τοσα χρονια εγκλεισμού στην "φυλακη" η στην μοναξια του "πυργου" μας

    Λη βαν κληφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος12/02/2012

    Σου έχει λάχει να θες να νοσταλγήσεις κάτι ξανά και ξανά;...η νοσταλγία τής νοσταλγίας. Δεν αντέχουμε πολύ χωρίς το δάκρυ. Βούλκωσα, λε Βέλβετ.

    Νυχτολούλουδο

    ΑπάντησηΔιαγραφή