01 Μαΐου, 2010

Ποιός φταίει;



Γι' αυτό το χιλιοακουσμένο, αυτές τις μέρες, "Κι εμείς τι φταίμε; Αυτοί φταίνε!" δε βρήκα απάντηση. Ποιοί είναι αυτοί που φταίνε και ποιοί είμαστε εμείς που δε φταίμε; Αυτό που απάντησα στον εαυτό μου είναι "όλοι φταίμε". Ύστερα, αφού έφτυσα την -για ακόμα μιά φορά- ανεπίτρεπτη και κρετίνικη νοοτροπία που θέλει, κάθε πότε-πότε, να φταίει κάποιος και μη αναγνωρίζοντας σε κανέναν το δικαίωμα να ρωτάει ρητορικά "εγώ τι φταίω;", σκέφτηκα τα παιδιά.

Ναι, τα παιδιά, αυτά έχουν το δικαίωμα να ρωτούν να μάθουν τι φταίνε. Ποιά παιδιά, ε; Εδώ στην Ελλάδα ακόμα και τους εξηντάρηδες αποκαλούμε "παιδιά". Όχι, λοιπόν, δεν εννοώ αυτά τα παιδιά.

Όταν μιλάω για παιδιά εννοώ εκείνους τους ανθρώπους, αγόρια που μόλις πρωτοξύρισαν τα αραιά τους γένια ή εκείνα τα τα κορίτσια που πρωτοφόρεσαν ένα σουτιέν. Αυτά τα παιδιά που δε δέχτηκαν τις αναλύσεις των γιαλαντζί γονιών τους, αυτά τα παιδιά που ο μακρινός απόηχος του δικού τους ερωτήματος "σας ζητήσαμε εμείς να μας φέρετε στον κόσμο;" ελλοχεύει μέσα στο μυαλό τους κι είναι ένα κατηγορητήριο που το κρατούν με αξιοπρέπεια εκεί μέσα.

Εκείνα τα παιδιά που σήμερα τούς προσάπτουμε ό,τι μας υπαγορεύουν οι ιδεοληψίες μας, που τα θεωρούμε εχέφρονα για να ψηφίσουνε αλλά που μόλις σηκώσουνε κεφάλι, το δικό τους κεφάλι, τα στέλνουμε "πρώτα να σκέφτονται κι ύστερα να μιλάνε".

Γιατί φοβάσαι γονιέ; Μήπως επειδή δεν κατάφερες να γεμίσεις τα μυαλά τους με τις συμβιβαστικές λύσεις και τα άλλοθι που καβάτζωσες για να σώνεις το τομάρι σου - να το σώνεις αλλά μετά να ντρέπεσαι για τον εαυτό σου;

Γιατί φοβάσαι γονιέ; Επειδή διαβλέπεις πως αυτά θα βρουν έναν τρόπο να λένε "εμείς" πολύ πιό ουσιαστικό από το περιεχόμενο που δίνεις εσύ στο "εμείς"; Δεν ξέρεις τι θα σημαίνει αυτή η λέξη όταν θα βγεί από τα στόματά τους. Αυτό φοβάσαι: Μήπως τα παιδιά σου προκύψουν ανώτερα από τη "γενιά του πολυτεχνείου", του 114 κ.λπ. Μήπως τα δουν σαν κόμικς όλα αυτά;

Αν σήμερα λοιπόν έχουν κάποιοι δικαίωμα να ρωτάνε "εμείς τι φταίμε;", τότε αυτοί είναι τα παιδιά που εκτός από τις παρωχημένες αντιλήψεις σου και τις φοβίες σου, σίγουρα θα φτάσει κι η στιγμή που θα τους ζητήσεις να φερθούν "ώριμα", σαν κι εσένα δηλαδή, τον αγωνιστή των παρελάσεων και τον φωνακλά των συγκεντρώσεων...

Κύριοι, τα παιδιά σας δεν είναι όπως νομίζετε και κυρίως δεν χειραγωγούνται, όπως εσείς, από τα κόμματά σας και τα συνδικάτα σας. 'Εχουν δύναμη και νεύρο...και αντανακλαστικά. Να παρακαλάτε, λοιπόν, να μην έρθει η ώρα που θα πουν: " Όχι δε φταίμε σε τίποτα εμείς...Να πληρώσουνε οι πραγματικοί φταίχτες".

Να φοβάστε τότε..."πραγματικούς φταίχτες" θα εννοούν εσάς.

6 σχόλια:

meril είπε...

Συμφωνώ στο "όλοι φταίμε"
Είμαι απόλυτα πεπεισμένη γι' αυτό
Πιο πολύ γιατί ανεχτήκαμε-δεχτήκαμε
γιατί δεν τολμήσαμε ή γιατί και κάποτε ίσως ζηλέψαμε που δεν μπορούσαμε ν' απλώσουμε και μεις ένα μακρύ χέρι

Όσο για τα παιδιά....
ο καιρός της αθωότητάς τους είναι πολύ λίγος
(πατούν στα χνάρια μας βλέπεις)
και οι φορές που ξεφεύγουν είναι λίγες και δεν διαρκούν
μένουν όμως φωτεινά σημάδια

Να σου ευχηθώ καλή ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ;

clouds in the mirror είπε...

Και στα δικά σου.
Μόνο μη μου πεις για τους κακούς Ευρωπαίους.Οι Έλληνες έχουν γίνει σαν τους Εβραίους, που νομίζουν ότι όλοι αυτούς κυνηγάνε,τον επιούσιο λαό.

jokand.blogspot.com είπε...

ΖΗΤΩ η εργατική πρωταπριλιά...εεε...μπερδεύτηκα...πρωτομαγιά ήθελα να πω!

jokand είπε...

ΖΗΤΩ η εργατική πρωταπριλιά...εεε...μπερδεύτηκα...πρωτομαγιά ήθελα να πω!

clouds in the mirror είπε...

Καλή Π.Μ.,Jok!

Π.Μ. όπως πρωτομαγιά, πρωτομηνιά, προ μεσημβρίας κ.λπ.

artmaniac53 είπε...

το συστημα φιλε μου,το συστημα!
κανεις δεν ξεφευγει τον γαντζο!
με τον ενα η τον αλλο τροπο!