21 Ιανουαρίου, 2011

Γκούσταβ Άχενμπαχ


























Όταν έρθει η στιγμή τη Γόνδολα να πάρεις
καλά να έχεις προετοιμαστεί
το άλμα σου να 'ναι σωστά μετρημένο
ψηλά όσο πρέπει μακριά απ' το νερό
Η στάθμη όλες τις μέρες ίδια δεν είναι
φταίει το φεγγάρι, φταίει ο καιρός
για να πηδήξεις στη μαύρη βάρκα
δεν είσαι πάντα το ίδιο ελαφρύς
Βλέπεις η ζωή παίζει τη Βενετία
δεν επιτρέπονται οι φυγές τής στιγμής
η πόλη σε θέλει κοντά της κι άλλο
εσύ δε θέλεις να την αποχωριστείς
μα έχει αρχίσει η μυρωδιά να σε ζαλίζει
ο αέρας της είναι για σέναν βαρύς
   Στη βάρκα σαν μπεις, να τα ξεχάσεις όλα
   το κεφάλι γείρε στο κόκκινο βελούδο
   τού μαξιλαριού που μέσα θα βρεις
   κι ακόμα μια φωτογραφία πάρε
   από έναν κόσμο που βουλιάζει μονήρης
   καθώς μονήρης βουλιάζεις κι εσύ


"Θυμήθηκα την προηγούμενη φορά που, μη έχοντας ακόμα για τα καλά φτάσει, διακαώς επιθυμούσα να είχα ήδη φύγει από εκεί..."
 T. Mann