26 Μαρτίου, 2020

22 Μαρτίου, 2020

Παντοδυναμία

Σε αυτόν τον κόσμο που είναι ολόκληρος σκηνή θεάτρου, οι ηθοποιοί, κομπάρσοι και πρωταγωνιστής, απροσδόκητα αρρωσταίνουν και πεθαίνουν. Οι αρρώστιες τους...δεν είναι αυτές που τους σκοτώνουν.
Κανείς σχεδόν δεν πεθαίνει από τις νόσους του. Είναι η ανόητη βεβαιότητα που τους κατέχει και η ασφάλεια πως ο εκμηδενισμός τους είναι πλασματικός, πως δεν υφίσταται. Είναι μέρος τού έργου...

Έχοντας μπροστά τους δύο όπλα, ένα αληθινό και ένα ομοίωμα, στρέφουν αδίστακτα εναντίον τους το πραγματικό.








18 Μαρτίου, 2020

17 Μαρτίου, 2020

Μέρα 4

-Εσάς τι λέει ο γιατρός σας για αυτό το κακό που μας  βρήκε, αυτή τη μάστιγα του καιρού μας;
-Ααα, εγώ έχω βρει έναν πολύ καλό γιατρό που μου τα εξηγεί όλα. Δεν μου αφήνει καμιά απορία.
-Έτσι λοιπόν, ε;
-Αμ πώς...μου λέει τι να τρώω, τι όχι, πως να περπατώ, τι φάρμακα να παίρνω, ποιά στάση να αποφεύγω κ.τ.λ.π.
-Αναφέρθηκε στο πόσο επικίδυνο είναι να πιάνεις τα μάτια σου και να κρατάς το στόμα κλειστό;
-Ελάτε καλέ, το στόμα κλειστό...λίγο υπερβολικό μου φαίνεται...πώς θα γίνει;
-Βάζετε μια μάσκα, για όνομα Θεού!
-Το δοκίμασα και αυτό αλλά για πότε τρύπησε ούτε που το κατάλαβα
-Λίγη προσοχή δεν βλάπτει, όμως.
-Ε, η προσοχή, εκείνες τις ώρες που χάνεις τον έλεγχο, πάει περίπατο. Μα πώς; εσείς όταν έρχεστε σε συνεύρεση κρατάτε το στόμα κλειστό, τα μάτια κλειστά και φοράτε αυτή την μάσκα;