25 Ιουνίου, 2012

Κουβέντες



Μπερδεύω τώρα τα λεγόμενά σου,
όποια ανοησία κι αν ακούσω
μου φαίνεται πως δική σου ήταν ρήση
ή τής μαμάς μου,
γυναίκας όλου τού κόσμου
Ύστερα πάλι είναι έργο δύσκολο
να θυμηθώ σε ποιον είπα
τη μια κουβέντα ή την άλλη
Πότε, πού; Ποιος ήταν, ποιά;
Σε ποιά πλευρά τού Ιόνιου;
"Προς τι αυτή η ενασχόληση;"
σ' ακούω ήδη να ρωτάς
Μα, τίποτα... οι λέξεις μοιάζουν λύματα
σκορπάνε μες τις θάλασσες
και δηλητήριο γίνονται,
ξύλα, συντρίμμια ναυαγίων
ξεβράζονται απ' τα κύματα