08 Ιανουαρίου, 2020

Σκέψη από το έδαφος

Εβραϊκό νεκροταφείο...Βόλτα ανάμεσα στις πέτρες...Μια σκέψη πηδάει από το έδαφος μέσα στο νου μου. Δεν ξέρω αν είναι, ίσως, και επιθυμία. Αμαρτία. Αργότερα μέσα στο μωβ γυαλιστερό λεωφορείο είναι όλα ένα ιταλικό ή ρουμανικό μάθημα με τα τραγούδια από τα ηχεία, με τα γραψίματα στα γόνατα κοριτσιών. Το λεωφορείο τρέχει τόσο γρήγορα, ώσπου σταματά, προς το τέλος του ταξιδιού. Είναι ιδρωμένος ο οδηγός. Αναγγέλλει το τέλος της διαδρομής: "Όλομουτς!". Είναι ταραγμένος, κάνει λάθος.

Ξεκινά εκ νέου το δρομολόγιο.


31 Δεκεμβρίου, 2019

Ωχ Θεέ μου! Τους είδα το 2019

Δεν πρέπει καν να τους δεις ποτέ σου. Έτσι αποκλείεται το ενδεχόμενο να τους γνωρίσεις. Αν αυτό συμβεί, τα πράγματα αρχίζουν να δυσκολεύουν για σένα. Επίσης, δυσκολεύουν ακόμα πιο πολύ άν βλέπεις τακτικά κάποιον να τους μιμείται ή αν αρχίσει να σου έρχεται αυθόρμητα, σαν tic, η ...συνήθεια να τους μιμείσαι εσύ ο ίδιος!

Μετά από αυτό, μια ασυνήθιστη έκφρασή τους, η προφορά τους, κάποιος μανιερισμός, δυο γουρλωμένα μάτια, μια επαρχιακή προφορά, η αδυναμία να αρθρώσουν μια λέξη ξένης γλώσσας...
όλα αυτά μπορούν να τους μετατρέψουν σε χαρακτήρες σατυρικών tv εκπομπών.

Θα χρειαστείς τότε ένα παντοδύναμο Εγώ για να απαλλαγείς από αυτούς.



27 Δεκεμβρίου, 2019

23 Δεκεμβρίου, 2019

Α---------------------Β

Τίποτα δεν μένει για πάντα σε ένα μέρος. Το ένα μεταφέρουν από εδώ, χιλιόμετρα παραπέρα. Το άλλο, από μιαν άλλη πόλη, το φέρνουν ως εδώ λες και είναι η Σινδόνη σε τουρνέ.
Πολλές φορές - περίεργο!- κάτι, ένα πράγμα, μια κάρα, μια σορός περνάει δυο και τρεις φορές, από το ίδιο μέρος.