06 Ιανουαρίου, 2011

Verra' la morte
















Θα 'ρθει ο θάνατος και θα 'χει τη ματιά σου
Αυτός ο θάνατος που ξοπίσω μας αγκομαχά
ξάγρυπνος από το πρωί ως το βράδυ
βύθιος κι υπόκωφος σαν ενοχή παλιά
μυστήρια εμμονή τού χρόνου
Μοιραία λάμψη θα 'ναι το δικό σου βλέμμα
κραυγή πνιγμένη και λυγμός
στης σιωπής τη σκιά κρυμμένος

Ο θάνατος σ' όλους χρωστάει μια ματιά
Για μένα όταν θα 'ρθει
θα έχει τα δικά σου μάτια
Θα είναι το τέλος μιας συνήθειας
η απουσία τής εικόνας σου απ' τον καθρέφτη
για χάρη θαμπού αεικίνητου ειδώλου
που αγωνίζεται να αναδυθεί

Θα 'ναι σαν να ακουμπάω το αυτί μου
λόγια ν' ακούσω από χείλη σφαλιστά
Δε θα υπάρχουν να ακουστούνε λέξεις
μονάχα εκείνη, η δική σου η ματιά
κι εγώ που γιορτάζοντας τον ερχομό σου
αργά θα βυθιστώ σε μία δίνη σιωπηλά


Το παραπάνω ποίημα (που ελεύθερα αποδόθηκε και τού αφαιρέθηκαν στίχοι) είναι μια εκδοχή/αυτοσχεδιασμός τού ποιήματος τού Παβέζε "Verra' la morte e avra' i tuoi occhi".

1 σχόλιο:

MARIA KARA είπε...

Διαβάζοντας τη βιογραφία του ποιητή αναρωτιέμαι, τα βιώματα οι εμπειρίες του οι ανάγκες και ενορμήσεις αποτελούν μια μορφή έκφρασης των ψευδαισθήσεων προς τον έξω κόσμο; Ο μελαγχολικός απομονωμένος σε μελαγχολκό του κόσμο αισθάνεται την οσμή του τάφου του μέσα του...Η ομαλή συναισθηματική διανθρώπινη επικοινωνία αποκλείει την εμφάνιση τέτοιων διαταραχών;Μάλλον ναι.Δυστυχώς στην σύγχρονη κοινωνία μια επικοινωνία τέτοια γίνεται εξελικτικά δυσκολότερη. Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβαίνει στο κείμενο τελική νίκη; Η φράση σα να ακούω την σκέψη μου... Απ 'την άλλη μου έρχεται στο μυαλό το κείμενο ηλικίες.Έχει δα τάχα μου,όλο το χρόνο να διορθώσει τα λάθη του. Αν κάποιος....40+ Σε ηλκία 42 χρονών διάβασα αυτοκτόνησε ο ποιητής. Απ'την άλλη πάλι,η σημασία της ηθικής και των ιδανικών αλλά και οι ιδέες είναι περισσότερο πραγματικές...