08 Ιανουαρίου, 2016

Ξεχωριστοί άνθρωποι


Risultati immagini per asperger

A,ναι... Οι ξεχωριστοί, οι διακεκριμένοι, οι «εκλεκτοί άνθρωποι»… Πολύ καιρό τους συναναστράφηκα κι άλλο τόσο καιρό τους κοίταξα περίεργος από μακριά. Τους παρατηρούσα στις συνήθειές τους να συναντιούνται, να συμβιούν, να συντάσσονται προς μάχην σαν ειδικά τάγματα, καμικάζι αυτοκτονίας, ομάδα ράγκμπι και μετά να διασπείρονται στον κόσμο και τη ζωή:φωτισμένοι απόστολοι Ασσασίνοι.

Είχαν μέσα στις βαθιές τους τσέπες, ανά πάσα στιγμή ταυτότητες αστυνομικές, ελευθέρας λεωφορείου, επιστημονικών συλλόγων ακόμα και τη μεταφυσική ταυτότητα της νεκρικής σιωπής που βίωναν.

Αν η τύχη το ’φερνε πάλι,σε νύχτες ψυχιατρείου, φώναζαν τις «ειδήσεις» τους κρεμασμένοι στ’ ανατολικά παράθυρα των θαλάμων τους, ώρες πριν χαράξει, έχοντας σοβαρές αμφιβολίες για τον ερχομό του πρωινού. Πάντα αμφιλεγόμενοι φιλόσοφοι, μπουρλέσκ χιουμορίστες και ποιητές της δράσης, απαντούσαν στην ερώτηση «πότε έζησες;» με τη φράση «πολύ καιρό πριν πεθάνω».'Αρα κατείχαν τη φιλοσοφική μακαριότητα και παρ' όλα ταύτα «έσπαγαν» στην πράξη.

Περνούσαν ώρες πολλές σε στοές,σκοτεινές αίθουσες και πρόχειρα εντευκτήρια, χωρίς να έχει σημασία το τι κάνουν, συζητώντας ή σιωπώντας με κατά βάθος μια και μόνον έννοια: το χρόνο που χάθηκε, χαρίστηκε, εξαγοράστηκε.

Σε κάθε ένα ξεχωριστό κρεβάτι ονειρεύτηκαν και έκαναν έρωτα από μια μόνο φορά εκσπερματώνοντας αρωματικά όνειρα σε φοβισμένα αιδοία τοποθετημένα σε γυναικολογική θέση- τρελές αλκοολικές συνουσίες.

Έπαιξαν ποδόσφαιρο κάτω από τη βροχή, εκτίοντας μερικές νύχτες προαυλίων φυλακής,με το μαγνητόφωνο του αυτοκινήτου στη διαπασών «la fleure que tu m’ avais jettee», γιορτάζοντας έτσι τη συνάντηση των «φίλων που είχαν παχύνει πολύ!».

Επέλεξαν από μόνοι τους, εντελώς ανεπηρέαστοι, τη μοίρα εκείνων που μεθούν με τ’ αρώματα των ανθρώπων, κρυμμένοι στα σκοτάδια των γιορτών και του καθημερινού μόχθου.Κάθιδροι και ξαναμμένοι ορμούσαν σ’ όποιον περνούσε δίπλα τους και του ρουφούσαν το άρωμα- βαμπίρ της όσφρησης. Κρυμμένοι στα σκοτάδια γυρνούσαν σπίτι κλαίγοντας, απαρηγόρητα ερωτευμένοι.

Άλλοτε τους πήρε το μάτι μου φευγαλέα, αδέξιους ριφιφί διαρρήκτες στα μουσεία της Αφής, της Όπερας, της Τρέλας και των Αρωμάτων, να καταδιώκονται όλη νύχτα από ξεφωνημένους μπάτσους τραβεστί.Το όλο εγχείρημα κατέληγε σε rave party και το πρωί όλα πάλι απ'την αρχή.

Προς το τέλος της ζωής τους ξάπλωσαν στην παραλία, πρωινό του Οκτωβρίου,με μακριά γενειάδα , έχωσαν τα χέρια τους αποφασιστικά μέσα στην άμμο και έκαναν μια θερμή χειραψία με το Χειμώνα που ερχόταν. Χειραψία-συμφωνία και οι πρώτοι νότιοι άνεμοι πήραν το υπόλοιπο της ζωής τους και το χτύπησαν βίαια πάνω σ’ αγάλματα του Βορρά, φτιαγμένα από πάγο.


5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΞΕΧΑΣΜΕΝΕΣ ΖΩΕΣ

ήρθε ο νοτιάς
στην ερημιά των ναρκωμένων δρόμων
να συνοδεύσει ρυθμικά,
δειλά-δειλά τα βήματά μας.

cloudsinthemirror είπε...

Εύκολη η κριτική και η προσθήκη αποσπασμάτων...εύκολη και η ειρωνία.

Και όπως λέει η αστυνομία:"τα στοιχεία σας, κύριε" ή "δώστε, κύριε, στοιχεία".

Ανώνυμος είπε...

Τα στοιχεία τα δώσατε ήδη με την αθώα η μη,και αντιστρόφως ανάλογη

εικόνα.Όσο για ειρωνία η ειρωνεία μόνο αυτό δεν είναι..

όσο για κριτική και προσθήκη αποσπασμάτων,εκφράζομαι έτσι Κύριε...Γιατί
το ίντερνετ δεν ήταν ποτέ του γούστου μου..Ούτε ποιήτρια είμαι,ούτε
τόσο απλόχερα απλώνω την αγάπη μου,ούτε καν ταπεινή είμαι,ούτε πρόκειται να γίνω..Απορώ όμως που δεν κριτικάρετε το ίντερνετ,τα μηνύματα και την ορθογραφία που περνά.Και επειδή το γράψιμο ενός βιβλίου για μένα είναι κομματιασμένες στιγμές,προτιμώ να γράφω στο
χέρι,και δε με καίει να το παρουσιάσω είναι δικό μου,στιγμές μου και δε θέλω να τις μοιραστώ με κανέναν.Και ίσως στα αζήτητα κάποιος πει κάτι και για μένα και την ψυχή μου(τον αδελφό μου).....Έτσι για υστεροφημία....

cloudsinthemirror είπε...

Σεβαστόν.

Ανώνυμος είπε...

Τα σύννεφα στον καθρέπτη,για πολλούς σημαίνει κάτι άσχημο που χαλάει την ομορφιά.Πέρα απ'τους νόμους της φύσης,κάποτε αθώα έλεγε κάποιος
όταν πέφτει ένα αστέρι κάνε μια ευχή.Άλλος πάλι λέει σε ένα μικρό παιδί
που ρωτά που πήγε ο παππούς;Στον ουρανό παιδί μου,κοντά στο Θεό..
Τότε.....Γιατί τα σύννεφα στον ουρανό να μην αντικατοπτρίζουν,στήν ψυχή του ανθρώπου την ξαστεριά στα γκρίζα ονειρά του,ή τη μοναδικότητα
στο απέραντο γαλανό, ή στο μπλε της θάλασσας, οι σκέψεις ή οι ιαχές ή
τα μανιασμένα κύμματα τη μοναδικότητα της ψυχής,όμορφες αναμνήσεις και
εικόνες σε αντίθεση, με τα ναυάγια που κρύβει μέσα της...