10 Αυγούστου, 2012

Ο βάρδος τής γενιάς μας



...Μετά από μακροχρόνια άνιση μάχη με την ανίατη αρρώστια...

-Γιατί άνιση, ρε; Γιατί το λέει έτσι;
-Σώπα κι άκου ρε...σσσς -που λέει ο λόγος- παίζεται ο θάνατος;

... η μεγάλη του καρδιά πρόδωσε τον καλλιτέχνη...

-Καρδιά: το μόνο όργανο που προδίδει
-Ναι αλλά εδώ μιλάμε για καλλιτέχνη, την καρδιά τού καλλιτέχνη!

...ο οποίος με το παράστημά του και τις σχεδόν υπεράνθρωπες δυνάμεις του...

-Ψηλός ήταν, ομορφάντρας, σαν τον Θεοδωράκη, ε;
-Εδώ αναφέρεται στο ποιητικό του ύψος

...κατάφερε να σπρώξει πιο μπροστά από την γενιά του, την ποίηση, αφήνοντας μεγάλο κενό στον καλλιτεχνικό κόσμο, φεύγοντας από κοντά μας...

-Πάει, έφυγε κι αυτός! Λες οι ποιητές που φεύγουν, να νιώθουν διπλά άσχημα;
-Τι διπλά άσχημα; Πεθαίνουν κι εξαρτάται...τι να πω; 

...Ακόμα ένας μεγάλος έφυγε, ίσως ο τελευταίος ΜΕΓΑΛΟΣ! Θα μας κοιτάζει από ψηλά...

-Να σκέφτηκε κι εμάς ο ποιητής, λες; Εμάς που τον διαβάσαμε, τον λατρέψαμε, τον στηρίξαμε, τον αναδείξαμε σε βάρδο τής γενιάς μας...
-Για τους ποιητές γενικά δεν ξέρω τι συμβαίνει. Τούτος δω, πάντως, σίγουρα θα λυπάται όχι που αφήνει εμάς, αλλά που αφήνει το πεδίο ελεύθερο στους κουτσομπόληδες, στους άσχετους που, χωρίς καθόλου να τον ξέρουν, θα γράφουν για κείνον αναλύσεις, αφιερώματα και θα συστήνονται παντού ως φίλοι του ... αυτοκόλλητοι.

09 Αυγούστου, 2012

Και το λέγαν "Μπακαλιάρος"



Μην μιλάς άλλο γι' αυτό ...
αχ, φτάνει πιά
έκανα πολύ καιρό
να το ξεσυνηθίσω,
να ξεχάσω την αθώα του ευωδιά
ίδια με στοματάκι μικρού παιδιού
που θέλω να μυρίσω



07 Αυγούστου, 2012

Ακάκιος


Γίνε άντρας ή γυναίκα, επιτέλους, βάλε θετικό πρόσημο ...ή αρνητικό. Βάλε όμως ένα πρόσημο. Σταμάτα να είσαι επαμφοτερίζων, ερμαφρόδιτος, μικρομέγαλος, Ελληνοευρωπαίος.

-Ακάκιε, φέρε κάτι καινούργιο, μην κάνεις τόσο δρόμο για να φέρεις μία από τα ίδια! Ακάκιο σε λέγανε, τώρα θα λέγεσαι Κάκης ή Κάκις.

Εγώ όμως απευθύνομαι στον Ακάκιο...αυτόν ο οποίος έγινε άντρας μεγαλώνοντας με τον γείτονα που τον ανάγκαζε να τού κάνει πεολειξία για να πάρει μεγαλύτερο δώρο από τον Αη Βασίλη. Κανενός είδους σοβαρότητα δεν είχε μείνει στον κόσμο. Ο πατέρας τού Ακάκιου γελούσε σαρκάζοντας τους Άθλιους. 

Να γιατί δεν μένει η πολυτέλεια να κλαψουρίζεις πάνω στα βιβλία. Αν μισούσες τον Ιαβέρη κάποτε, τώρα μπορείς να τον κάνεις είδωλο, σύμβολο: Αυτοκτόνησε ίσως επειδή θεώρησε (σωστά ή λάθος;) ότι δεν θα κατάφερνε ποτέ να επανορθώσει όλο το άδικο που είχε διαπράξει. Ή επειδή φοβήθηκε πως, αν συνέχιζε να ζει, θα συνέχιζε να διαπράττει απάνθρωπες πράξεις... αδικώντας ανθρώπους που ήδη είχαν αδικηθεί από την ίδια τη ζωή.

Σε κάτι τέτοιες θεωρήσεις τού κόσμου βασίστηκε η σκληράδα τού Ακάκιου. Μα και η δύναμή του, πάνω εκεί χτίστηκε. Μπορούσε να παίζει τύμπανο με τα μακρουλά μηριαία οστά που έβρισκε στους περιπάτους του στα camposanti. Να όμως που αυτό το αουτσάιντερ, χλευάζει ό,τι καθιερωμένο υπάρχει...κι ας πέφτει σε λάθη, με αυτή την τακτική...Πέφτεις σε λάθη-τι έχεις πάθει;

Τίποτα...Καλπασμό και ιδρώτα μού θυμίζει η πορεία τού Ακάκιου. Είμαι σίγουρος πως θα κάνει πολύ μακρύ δρόμο αλλά κάτι καινούργιο θα φέρει.

05 Αυγούστου, 2012

Υπ(έ)γραψε, ρε!

Ακόμα κι αυτό βλέπω να έχει ατονήσει σήμερα...Τις παλιές καλές εποχές ήσαν πολλοί εκείνοι οι οποίοι ήξεραν να χρησιμοποιούν σαν όπλο την ανωνυμία. Η απάντηση (κοινότυπη είναι η αλήθεια) ήταν:

"Λεονταρίζεις πίσω από ένα λάπτοπ, κάνεις το μάγκα κρυμμένος πίσω από την ανωνυμία σου. Ου να μου χαθείς..."

"Πες μου πού κάθεσαι, να δώσουμε ραντεβού...να δούμε πόσο μάγκας είσαι!"

"Να δώσουμε, ρε...να σού βάλω το πληκτρολόγιο στον κ..ο!... Αν δεν στο βάλω, να μην με λένε patataki"

"Εγώ έχω μια ιστορία στον κυβερνοχώρο... aklasti_ellinara με λένε..."

"st@rxidi@ mou...:(...."

Πέρασε μετά ο καιρός...κάτι άρρωστοι που με είχαν βρίσει κουράστηκαν, πήραν θεραπεία ή νοσηλεύτηκαν. Άλλοι κατέληξαν να με διαβάζουν -κρυφά βέβαια. Δεν τους λέω τίποτα. Πλανημένοι ήταν, επαναστάτες  XXL, ποιητές βρωμιάρηδες, ψωνισμένοι. Κάθε τόσο στέλνουν μέηλ προσκλητήρια για συμμετοχή σε φόρουμ...Έβγαλα βιβλίο, θα βγάλω τα μάτια μου...

Τους έχω γράψει κι εγώ σχόλια με το πραγματικό μου όνομα, στις αναρτήσεις τους αλλά πωρωμένοι όπως είναι, διαμαρτύρονται:
"Γράφεις ανώνυμα τι είναι αυτό το ονοματεπώνυμο;;;"

Τους υπογράφω cloudsinthemirror και ησυχάζουν... "Τώρα μάλιστα, ξέρουμε ποιος είσαι! Τι κάνεις, ρε μεγάλε;"

Il postino