29 Οκτωβρίου, 2012
27 Οκτωβρίου, 2012
26 Οκτωβρίου, 2012
Δημοκρατία τής Χαϊδάρης
Η Αριστερά στην Ελλάδα είναι συμπαθής και αστεία...Κατ' αρχή όποιος θέλει αυτοχαρακτηρίζεται Αριστερά. Από το σημείο αυτό οικειοποιείται όλους τους απελευθερωτικούς αγώνες (από τους Γερμανούς, από τους Ιταλούς και Άγγλους, τη χούντα έως και αυτούς εναντίον τών Περσών).
Επόμενο βήμα: οικειοποίηση προσώπων και συμβόλων παγκοσμίως (Τσε, Μάο). Τώρα η σχέση μεταξύ Τσε και ενός Δημοτικού συμβούλου τής Άρτας λ.χ. είναι συζητήσιμη (όπως "είμαι Ολυμπιακός" και "είμαι ο Ολυμπιακός" και "μού αρέσει το κόκκινο").
Ο Αριστερός απεχθάνεται την αστυνομία αλλά στην ανάγκη καλεί την αστυνομία να τον προστατέψει από τις ίδιες του τις επιλογές (μετανάστες, νεαροί που τα σπάνε, αναρχοαυτόνομοι και υπόλοιποι εξεγερμένοι). Αυτά και άλλα ... που, ίσως, μπορείς να τα αναπτύξεις κι άλλο.
Μετά έρχονται οι αριστεροί φόβοι. Αυτοί οι παραβατικοί, οι ναζιστές εναντίον τών οποίων πολεμήσαμε (πότε;), βρήκαν τώρα άλλα τερτίπια: πιστεύουν πως καταλύεται η δημοκρατία και παρακινούμενοι από το άρθρο 120 μάς κοπανάνε. Κι εμείς όμως, με βάση το ίδιο άρθρο, πιστεύουμε πως εκείνοι καταλύουν το δημοκρατικό πολίτευμα και θα τους κοπανήσουμε.
Μού λέει, σήμερα, ο φίλος μου ο Δημήτρης (πολύχρονος): "Έτσι έγινε και στη Γερμανία... άρχισαν τέτοιες φασιστικές συμπεριφορές και φτάσαμε στον Χίτλερ!" - Μορφωμένος άνθρωπος...Φτού σου ρε Δημήτρη, ξέρεις τι έπαθα;
Μπήκα σε ένα ντελίριο με τη "δημοκρατία τής Χαϊδάρης", είδα την Ελλάδα να γιγαντώνεται απειλητικά, να εξελίσσεται σε Ευρωπαϊκή υπερδύναμη, υπό την ηγεμονία ενός πανίσχυρου φύρερ και τελικά να προχωρεί σε ένα ματοκύλισμα, και πέντε-έξι ολοκαυτώματα, μισή ντουζίνα γενοκτονίες και ...ύστερα από πενήντα χρόνια μια Ευρώπη στα τέσσερα να παρακαλάει για οικονομική βοήθεια.
Δημητράκη ... μήπως κρύβεις ΕΣΥ μέσα ΣΟΥ έναν επίδοξο φύρερ;
Eικόνα από το ντελίριο στο οποίο "μπήκα". Σαλόν Κίττυ ...και στο Χαϊδάρι!
25 Οκτωβρίου, 2012
Συμπληγάδες ωριμότητας
Διαφορετικού είδους ζήταγα αγκαλιά
κι άλλων μπουτιών γύρω από τη μέση σφίξιμο...
Έτσι παράτησα της παιδούλας την αδυναμιά
το σκούρο δέρμα, διάλεξα, και τα σγουρά μαλλιά
Τόση δύναμη έβαλε η νέγρα στα πόδια της
που το πλευρό μου κει δεξιά πως έσπασε ένιωσα
Ήταν εκείνο το πλευρό το γυναικοπαραγωγό
από το οποίο γυναίκες κατά το δοκούν εγέννησα
Τώρα ας παραιτηθώ από αλλαγές αγκαλιών
ντροπή μου να φαίνεται πως λείπει ένα πλευρό μου
Η μαύρη δεν θέλει να με πονά, ευχαριστιέται πιο καλά
όταν τυλίγει τις γάμπες της σφιχτά
γύρω απ' το δυνατό (;) λαιμό μου
κι άλλων μπουτιών γύρω από τη μέση σφίξιμο...
Έτσι παράτησα της παιδούλας την αδυναμιά
το σκούρο δέρμα, διάλεξα, και τα σγουρά μαλλιά
Τόση δύναμη έβαλε η νέγρα στα πόδια της
που το πλευρό μου κει δεξιά πως έσπασε ένιωσα
Ήταν εκείνο το πλευρό το γυναικοπαραγωγό
από το οποίο γυναίκες κατά το δοκούν εγέννησα
Τώρα ας παραιτηθώ από αλλαγές αγκαλιών
ντροπή μου να φαίνεται πως λείπει ένα πλευρό μου
Η μαύρη δεν θέλει να με πονά, ευχαριστιέται πιο καλά
όταν τυλίγει τις γάμπες της σφιχτά
γύρω απ' το δυνατό (;) λαιμό μου
23 Οκτωβρίου, 2012
Μινουέττο
Τι μούτρα έχουμε κι εμείς
θέλουμε ο κάθε μας κριτής
να μας βρίσκει τέλειους...
Εεε μα τι έμπνευση κι αυτή
πώς τα σκέφτεσαι, ποιητή
είσαι ασύλληπτος!
Μα τι με πιάνει ξαφνικά
δεν νιώθω διόλου βολικά
από τα μπράβο σας
Εεε μα τι έμπνευση κι αυτή
πώς τα σκέφτεσαι, ποιητή
είσαι ασύλληπτος!
Όχι άλλα "άξιος" βρε παιδιά
σαν να μού τραβάτε τα βρακιά
αισθάνομαι
Πες μας τι θέλεις τελικά
μίλα και πιο ευγενικά
χωρίς εμάς δεν είσαι τίποτα
Σύμφωνοι τότε κύριοι
Όμως θερμά παρακαλώ
αφήστε με λίγο μοναχό
και το βρακί στη θέση του
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)