Ατθίδα

Η αποσκευή

Ανόητε, που δεν έφευγες...τότε που δίπλα σου περνούσαν, λεωφορεία και φορτηγά σε φάλαγγες. Το ψηλό φωταγωγημένο καράβι σάλπαρε ενώ εσύ σαστισμένος σφιχτά τις βαλίτσες σου κρατούσες. Πόναγε το πόδι σου, όπως και τώρα, έτσι και τότε το 'νιωθες κομμένο.

Ήταν οι φίλοι σου που ήρθαν -και μπράβο τους- να σε χαιρετήσουν εσένα που απέκρυψες επιμελώς, από όλους, το σχέδιο τής φυγής σου. Διαρκώς "απών, συνήθως εκτός Αθηνών", έκρυβες το ακρωτηριασμενο πόδι σου μες την αποσκευή σου. Λαθροφευγάτος, άρον άρον, εδώ όλοι σε ξέρουν ως αρτιμελή.

Νέο ξεκίνημα...σε χώρες όπου "θα συστηθείς" εξαρχής Σακάτης.

Εκεί δεν θα σε περιμένει καμία περιέργεια:

"Πώς έγινε;"

"Τι έπαθες και πότε;"

"Δε μου λες, το πέταξαν το άκρο σου, ξέρεις τι το έχουν κάνει;"

Οπωσδήποτε, είναι βέβαιο, κι εκεί σαν όμοιό τους δε θα σ' έχουν. Θα είσαι κάποιος διαφορετικός, κάποιος ιδιόρρυθμος μα συμπαθής... κάποιος που κρατά κλειστή διαρκώς την μια αποσκευή του.

La civilta' del cotone

Το τραπεζάκι στη μέση

Κάθομαι δίπλα σου, όμως έξω από το οπτικό σου πεδίο...οι ματιές μας, σκεφτικές, συναντιούνται σε ένα σημείο, κοινό σημείο, που όμως το κοιτάμε καθένας από τη δική του θέση.

Έχουμε κι ένα τραπεζάκι, εκεί στη μέση. Ακούω τι λες, μα δίνω τις δικές μου ερμηνείες που δε συμπίπτουν με τις δικές σου προθέσεις. Το μισείς αυτό, το ξέρω αλλά, κατά βάθος, είναι κάτι γαργαλιστικό. Ε...εκνευριστικά σου αρέσει. Είναι αυτό που σε φέρνει σε μένα. Θα τα βάλεις μαζί μου, όμως, αργότερα, που "όλα εύκολα τα βρίσκω!"

Δε με χρειαζόσουν αν επρόκειτο γι' αυτό. Δυο συμβουλές, πολύ γενικές...οδηγίες κατά βάθος λογικές. Η οπτική μου και η δική σου: τόσο όμοιες, τόσο κοινές. Έτσι σκέφτεται όλος ο κόσμος, λες.

"Ίδιοι είμαστε τελικά!!! Τίποτα δε μας χωρίζει..."

Ακριβώς! Τίποτα...Μονάχα το τραπεζάκι, εκεί στη μέση.

Παρέα

Πρόκειται για τρία φασόλια όλα κι όλα και συζητάμε τόση ώρα αν θα τα ζεστάνουμε; Και είμαστε τόσο λίγοι για να συζητάμε αν θα στρώσουμε τραπεζομάντηλο, για να καθήσουμε για φαγητό...Εξάλλου δεν θα έπρεπε, πρώτα απ' όλα, να ξέρουμε πως είναι ώρα για φαγητό ή να πει κάποιος από μας πως λογικό θα ήταν να πεινάμε;

Τίποτα... τίποτα. Κουνάμε τα κεφάλια μας πάνω-κάτω μουρμουρίζοντας "Νηστικό αρκούδι δε χορεύει..."