Viola

                           

                            Sciarpa viola

                                     Viola, sai
                           ti chiamavan cosi'
                         per le sciarpe tue viola
                                 di color strano blu

                                   Viola, dai
                             erano i tempi tuoi
                               son finiti cosi'
                                con i primi film a colore
                                 e i locali di jazz

                                      Viola, sai
                                 ti ricorda qualcuno
                               passa da un giardino
                       coglie un fiore per te
                               poi va solo a dormir

                                  Viola, e'
                           passato tanto tempo
                        fumo preso dal vento
                            guerre perse o vinte
                         come quei vecchi film

                                     Viola, c' e'
                                 qualcuno che dorme solo
                              nasconde sotto il cuscino
                               lo strano profumo
                              delle sciarpe tue

                                  Viola, ohime'
                              dappertutto in citta'
                                 i giardini sono appassiti
                             oramai e' troppo raro
                              trovare un fiore per te

                                  Viola, dai
                          uno che ti rimpiange
                              si accontenta soltanto
                           dall' odore di quella
                           vecchia sciarpa tua

Όχι τας σερβιέτας...

" Και σήμερα το πρωί, μόλις ξύπνησα, η πρώτη μου σκέψη ήταν "τι καιρό να κάνει στο Αιγαίο;...". Η σκέψη στους πρόσφυγες..."
(Παρουσιάστρια πρωινάδικου, κάποιου κλαίοντος τας Κυριακάς διαύλου)


Well, so... όχι παλιόρουχα στους πρόσφυγες, παλιολινάτσες! Σπαγγοραμμένοι! ...ένα HUGO BOSS θα ήταν καλά. Κυράτσες, κανένα σουτιέν Triumph, ένα καλσόν Ider, μπορείτε νομίζω να προσφέρετε...Νομίζω ή ζωνομί;

Επίσης...δίσκους μουσικής, cd -εννοείται- ή στικάκι. Και αφήστε τις εξυπνάδες: όχι μουσική ευρωπαϊκή με σκοπό να τους αλλοιώσουμε το αισθητήριο με τα σκουπίδια τού πολιτισμού μας.

Α ...μη ξεχάσετε τις σερβιέτες για τις γυναίκες. Αυτές, με τα φτερά...

Φυλάξτε και για μένα ένα πάκκο σερβιέτες με πτερά. Θα τις κολλήσω στους ώμους μου και στα πλευρά μου, θα γίνω Ίκαρος και θα πετάξω μακριά.

Δώστε τα όλα...μόνο τις συγκεκριμένες σερβιέτες μη δώσετε.

Η βία

Καταδικάζουν συνολικά τη βία "από όπου κι αν προέρχεται" αλλά σίγουρα τη διαφοροποιούν ανάλογα με το πού καταλήγει.

Δυο ζωές - Νέοι Τρόποι

ΝΕΟΙ ΤΡΟΠΟΙ

Θα ταξιδέψουμε πάλι
Δεν ξέρω πότε
Είναι όμως βέβαιο πως έτσι θα συμβεί
-το αργότερο-
όταν θα έχουν εφευρεθεί
Νέοι Τρόποι να ταξιδεύεις

Φυλάξου από τον πλησίον σου

Δεν ήταν τα μακριά μαλλιά που του άρεσαν ούτε είχε αρχίσει να παραμελεί τον εαυτό του. Ήταν η απροθυμία του να βρεθεί τόσο κοντά σε κάποιον άνθρωπο, όσο κοντά αναγκάζεσαι να βρεθείς με έναν κομμωτή, έναν οδοντίατρο ή οποιονδήποτε άλλον ο οποίος, για να κάνει τη δουλειά του, πρέπει να σταθεί δίπλα σου, πολύ κοντά σου, σχεδόν σκαρφαλωμένος απάνω σου.

Έτσι, η θέση τού άλλου είναι μακριά από εκείνον, η απόσταση μεταξύ τους μεγαλώνει, πρέπει κανείς για να ακουστεί από τον άλλον, να ουρλιάζει. Το άγγιγμα δεν είναι εφικτό, τα χέρια φτάνουν σε τέτοια απόσταση που ο στατικός ηλεκτρισμός δημιουργεί σπινθήρες, ανάμεσα στα δάχτυλα, ορατούς μέσα στη νύχτα.

Μερικοί άνθρωποι θέλουν το ζωτικό τους χώρο, την απόσταση από τον "πλησίον" τους, την θέλουν πολύ μεγάλη. Ίσως τόσο μεγάλη που να μην μπορεί καν να θεωρηθεί πλέον πλησίον. Και τότε, μόνο τότε θα τον αγαπήσουν γαλήνια.