Ακόμη και αυτοί
οι δικοί μας οι καιροί
οι τενεκέδες οι κενοί
και παντοιοτρόπως ευτελισμένοι
ακόμη και αυτοί οι καιροί
θα ακούσουμε κάποτε
να αποκαλούνται
ριζοσπαστικά επαναστατικοί
Ακόμη και αυτοί
οι δικοί μας οι καιροί
οι τενεκέδες οι κενοί
και παντοιοτρόπως ευτελισμένοι
ακόμη και αυτοί οι καιροί
θα ακούσουμε κάποτε
να αποκαλούνται
ριζοσπαστικά επαναστατικοί
Μέσα στο σπίτι τριγυρίζεις κάνοντας μικρούς θορύβους.
Γελάς τόσο άκακα... Ναι, ξεγελάς πως ένα παιδάκι είσαι μόνο, που τραβάει το τραπεζομάντηλο από το τραπέζι μετά το δείπνο, που τραβά τις άκρες των σκεπασμάτων, πέρα δώθε πας τις καρέκλες...
Και λες ένα παιδί είσαι που δεν γεννήθηκε ποτέ. Η μαμά σου, λες, κάθε βράδυ, με τελετουργική συνέπεια έπινε τις σταγόνες που τής έδωσαν να παίρνει μέσα σε λίγο κρασάκι, ώστε να μην γεννηθείς ποτέ ή μιάν ημέρα να ξυπνήσει η μάνα σου και να δει τα σεντόνια της γεμάτα από αίμα και σένα να μην σε νιώθει πιά να κλωτσάς μέσα της. Να μην σώσεις και γεννηθείς με λίγα λόγια...
Τι ψευτάκος που είσαι! Η μάνα σου δεν άντεξε μέχρι το τέλος (σου). Σταμάτησε τις σταγόνες και άρχισε να τρώει καλά. Γνώρισε και κάποιον που τής έδωσε αγάπη. Τόση αγάπη και για σένα!
Αυτή ήταν η πραγματική ιστορία. Πουθενά όμως δεν γράφτηκε πως, σε δύσκολους καιρούς, ξέχασαν να σε βαφτίσουν.
Κόκκινο καπελάκι φοράς και αστεία τρομάζεις τους ανθρώπους.
Στο σημείο όπου κλήθηκε η αστυνομία έφτασε ο υπαστυνόμος Φ. με δύο όργανα τής τάξεως. Συνάντησε έναν ανθρωπάκο που έτρεμε σαν το ψάρι. Ανήσυχος, έντρομος με ένα κλειδί στο χέρι που έτρεξε να το δώσει στους αστυνομικούς.
- Γρήγορα, ανοίξτε...το τελευταίο δεκαήμερο η μάνα μου ούτε απαντάει στα τηλέφωνα ούτε παίρνει κανέναν τηλέφωνο. Εννοείται πως δεν βγαίνει λόγω τού φόβου...
Ο υπαστυνόμος Φ κοίταξε γύρω του, στέκοντας κοντά στο πλυσταριό όπου έμενε η γερόντισσα και είπε "Εδώ δεν συμβαίνει τίποτα"
- Ανοίξτε παρακαλώ. Εγώ δεν τολμώ...
Όπερ και εγένετο. Το θέαμα που αντίκρυσαν είναι αδιάφορο: μία γραία νεκρή, στο κρεββάτι της σε ελαφρά αποσύνθεση.
Πω πωωω είπε το ένα από τα όργανα. Σε αποσύνθεση...Ε υπαστυνόμε Φ.; Οπωσδήποτε Covid ...αλλά σε αποσύνθεση; Πόσο καιρό έμεινε έτσι;
- Εεεε...Η κοινωνική απόσταση, παιδί μου
Αυτά είπε ο Φ. και μέσα του γύριζε ακόμη η σκέψη: Εδώ δεν συμβαίνει τίποτε.