10 Νοεμβρίου, 2009

Bandiere Rosse o Nere

Immagine: Bandiere di preghiera - book fotografico di raffaelebrustia
Immagine: Bandiere di preghiera - book fotografico di raffaelebrustia




Voglio seguire bandiere rosse
Voglio seguire bandiere nere
oggi che nessuno segue niente
e tutti stanno fermi li’
immobili a guardare
Voglio seguire forze decise
Distruggere senza costruire
Distruggere senza pensare
Il giorno dopo che faro’
Mi basterebbe devastare
Tutte le faccie dai sorrisi
Darebbe gioia a me bruciare
Solo per vedere grandi fuochi
Che vi fan scappare come topi
Sterminati mentre escono
Dalle loro comode tane
Luoghi d’inerzia mentale
Odore di muffa e di morte
Televisori e cucine
Frigoriferi per i cadaveri vostri
Per mantenervi come mummie
In un museo universale
Dove nel futuro vi guarderanno
Con schifo e curiosita’
Considerandovi una specie
Transitoria dal pianeta
Strani insetti che si son nutriti
Dalle vite dei piu deboli di loro
Piu’ deboli e piu’ idioti
I piu’ refrattarii della storia
Vorrei fare una bella compagnia
Di me e di voi tutti insieme
Chiusi ermeticamente
In una piramide fatta di guano
Lanciata verso le galassie
Con  una lapide
Di plastica con scritto sopra
Eravamo noi
I figli degli dei, i Prediletti.




Ο Ηθοποιός

 Ποιανού ήταν η σκηνοθεσία του όλου έργου;

Έχει συνειδητά επιλέξει εκείνο το ατέλειωτο καθισιό με το τσιγάρο στο στόμα, σίγουρος πως δε θα πεθάνει από αυτό κι ας το υπόσχεται πειστικά το πακέτο απ' τα τσιγάρα του.
Άλλωστε είναι βέβαιος πως δεν είναι του χαρακτήρα του η επίσπευση του θανάτου. Δεν μπορεί καν να καταλάβει αυτούς που βραχύνουν το χρόνο της ζωής τους για σημαντικούς ή όχι λόγους. Όταν θα έρθει η ώρα του όλα θα γίνουν ήρεμα, με το συνηθισμένο τρόπο. Μέχρι τότε υπάρχει χρονος να βλέπει μπροστά, αυστηρά μπροστά, εκεί που στοχεύει η μύτη του. Αν η παιδεία του επεφύλασσε κάτι καλό, αυτό ήταν οι παρωπίδες του.
Την μεγαλύτερη βεβαιότητα θα τη βρίσκει στα παντοτινά αισθήματα που προσφέρει η ζωή, για τα οποία κάτι πλανάται πάντα στην ατμόσφαιρα προβλέποντας πως δε θα υπάρχουν την επαύριο- έρωτες, όνειρα, χρήμα και δόξα.
Θα βαδίζει στους ίδιους πάντα δρόμους όντας το κριτήριο για την ηλικία τους καθώς ο ίδιος θα παραμένει πάντα ο ίδιος, στην ίδια ηλικία, αυτήν της γοητείας του ζεν πρεμιέ.
Σχεδιάζει να βρει κατάλυμα σ' ένα δωμάτιο για μποέμ εργένηδες, σε μια κουφάλα δέντρου ή καλύτερα σε μεγαλοπρεπή έπαυλη με υπηρετικό προσωπικό κάπου στη Β. Ιταλία...Το σημαντικό γι αυτόν είναι να μπορεί να ζεσταίνεται ή να καίγεται στη φωτιά της ματαιοδοξίας του, φωτιά που κρατά ζωντανή τρέφοντάς την με χαρτιά γεμάτα σημειώσεις για την τέχνη του.
Τέλος, υπόσχεση έδωσε στον εαυτό του να εφευρίσκει σενάρια της ζωής του, με τραγικά περιστατικά, δοσμένα σε θεαματικές χορογραφίες, σκηνικά ζοφερά και κοστούμια πολύχρωμα.
Τακτικά ονειρεύεται τον εαυτό του: ηθοποιό ντυμένο στα κίτρινα σαν το Μολιέρο στην τελευταία του παράσταση.

07 Νοεμβρίου, 2009

Ρούχα μιάς ζωής

Η ΓΕΝΝΗΣΗ (Περιμενουμε το αγγελούδι μας)

"Ναι,το περιμένουμε το αγοράκι μας.Τρεις βδομάδες ακόμα...ξέρεις έχουμε ψοφήσει στις δουλειές.Ετοιμο και το κρεβατάκι του και το δωματιάκι του.Ολα μεσ'το γαλάζιο.Α,μια κι είπα γαλάζιο:πού να δεις τι του έχουμε ετοιμάσει απο ρουχαλάκια!Κάτι υπέροχες φορμίτσες και ζιμπουνάκια ΣΑΝ αυτά που πήρε και η Ελλη για το δικό της το μωρό,σε γαλάζιο όμως.Πολύ τρέλα!"



Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ (Ωχ! το παιδί έπεσε)

"Το παλιόπαιδο σήμερα μου'σπασε τα νεύρα! Εκεί που είμασταν έτοιμοι να πάμε στους ανθρώπους πέφτει κάτω και κάνει το καινούριο του,το καλό το παντελονάκι χάλια μαύρα.Αφού αναγκαστήκαμε να γυρίσουμε πίσω για να τον αλλάξω. Τελικά του'βαλα τα παλιά του πάλι.Πήγε κει ΣΑΝ το γυφτάκι, ΣΑΝ φτωχόπαιδο.Άστα..."


Η ΕΦΗΒΕΙΑ (Ολα τα ξέρει...)

"Ελα καλέ τώρα...Μπαίνουμε στην εφηβεία τώρα και όλα-μα όλα-τα ξέρουμε.Αντιρρήσεις,μαγκιές και εξυπνάδες.Βγάζουμε γλώσσα επειδή βγάλαμε κάτι τρίχες στα πόδια.Αφηρημένος και που μυαλό για το σχολείο!Μου ζητάει όλο κάτι τζην πανάκριβα και κάτι αθλητικά ΣΑΝ αυτά που φοράνε όλα τους τώρα.Ε,του τα πήρα...Τι να κάνω;Να ντύνεται διαφορετικά και να'χει πρόβλημα;"



Ο ΓΑΜΟΣ (-Δέχεσαι; -Δέχομαι!)

"Αύριο θα βγούμε να τελειώνουμε με τις ετοιμασίες.Ολα κανονισμένα τα'χουμε:η εκκλησία είναι κλεισμένη,παρανυφάκια και προσκλήσεις.Αυτές τις μέρες θα κατέβουν κι οι συμπεθέροι.Το άλλο, το σπουδαιότερο, το'χουμε παρατήσει.Αυριο τέρμα!Ε,ήρθε η ώρα.Πάμε να διαλέξω νυφικό.Το πιο ακριβό θα πάρω,να το φχαριστηθώ.Είδα ένα ΣΑΝ εκείνο της Νόρας, πρόπερσι,θυμάσαι;"



Η ΚΗΔΕΙΑ (Τα αδέλφια,τα παιδιά,οι λοιποί συγγενείς)

"Κρίμας τον άνθρωπο!Δύο μέτρα,κύριος με τους καλούς του τρόπους...Και πολύ κοινωνικός.
Γαλαντόμος,τζέντλεμαν.Πάντα καλοντυμένος,στην τρίχα!Αφού και σήμερα ακόμα,μέσα στην κασα,τον είδες;Με το κουστούμι του,κούκλος ο μακαρίτης! Εμ,θα μου πεις:στην τελευταία του κατοικία πάει.Πώς θα πήγαινε; ΣΑΝ γύφτος θα πήγαινε;"


Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ-ΚΑΠΟΥ ΑΛΛΟΥ-ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΜΑΣ (Με την ανατολή του ήλιου)

"Κύριοι,αύριο είναι η μέρα της τιμωρίας σας γιά την πλήρη έλλειψη πρωτοτυπίας που σας διέκρινε καθ' όλη τη ζωή σας.Θα τιμωρηθείτε όλοι με την εσχάτη των ποινών, όπως ξέρετε.Στο χαρτί που έχετε μπροστά σας πρέπει να συμπληρώσετε τα στοιχεία σας καθώς και τον τρόπο με τον οποίο προτιμά ο καθένας σας να θανατωθεί.Διαλέξτε ελεύθερα τον τόπο και τον τρόπο. Διαλέξτε ακόμα και την αμφίεσή σας.Θα εκπληρώσουμε κι αυτή την επιθυμία σας.Μόνο, θερμή παράκληση: ΜΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΤΕ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, Ο ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ"