03 Απριλίου, 2010
Lilly
Κοιτούσε τα κοκαλιάρικα τα μπράτσα του τα χιλιοτρυπημένα. Σκεφτόταν πού είναι τώρα πιά τα χέρια της λίγο να τον χαιδέψουν; Τη χρειαζόταν!
Το βρώμικο και παγωμένο αίμα στις φλέβες του που βαριεστημένο δρομολόγιο έκανε στά τελευταία του χιλιόμετρα...Αυτό το αίμα, κάποτε, εκείνη το άναβε. Κάποτε...
Πάνω σε κείνο το μικρό του σώμα που μόνο από ζεστασιά είχε ανάγκη και τώρα ξέρει γιατί τρέμει, αχ ένα της φιλί, ζεστή θα ήταν φλόγα. Θυμάται...
Τότε ήσαν μονάχα δυό παιδιά και παίξανε με τις ζωές τους ένα τραγούδι με τρείς νότες, δεν χρειάζονταν δα και πιό πολλές: Σολ - Φα - Φα.
"Βάλε το Little Wing και πετάμε, μάγε μου εσύ και άγγελέ μου, κοντά σου πάντα θα 'μαι εγώ κι όταν θα πέφτεις θα σε πιάνω", του έλεγε.
"Πιάσε με...Έλα και πιάσε με..." ψιθύριζε τώρα κι αυτός, χωρίς να ξέρει πιά στ' αλήθεια ποιά λόγια ειπωθήκαν.
02 Απριλίου, 2010
Balilla - Che l' inse?
Balilla was the nickname of Giovan Battista Perasso,
a Genoese
boy who started the revolt of 1746 against the Habsburg forces that occupied the city in the War of the Austrian Succession
by throwing a stone on an Austrian official.
Legend[citation needed] asserts that while dragging a piece of artillery through a muddy road in the Portoria neighborhood of Genoa some Austrian soldiers forced onlookers and passersby to dislodge it from the moat in which it had gotten stuck, cursing and lashing at them: disgusted by the scene Perasso allegedly grabbed a stone from the road and skilfully threw it at the Austrian patrol, asking his fellow citizens a question in the Genoese dialect: "Che l'inse?" ("Am I to begin?" or "Shall I start?") setting in motion an uproar which eventually caused the Austrian garrison to be evicted from the city. The phrase became proverbial in Italian as well.
...................................
Θέλω να σκέφτομαι αυτά τα τρία παιδιά, το Μιχάλη, τον Αλέξανδρο, τον Balilla κι όλα τα άλλα παιδιά που κάποια έκφανση της σκληρότητας των μεγάλων τα έδιωξε από τη ζωή πρόωρα, να βρίσκονται κάπου μαζί, σ' έναν κόσμο χωρίς Κούγιες και Λυκουρέζους.
ΟΧΙ, ΠΑΙΔΙΑ...Μην βλέπετε εμάς τους μεγάλους σαν να 'μασταν γονείς σας.
Legend[citation needed] asserts that while dragging a piece of artillery through a muddy road in the Portoria neighborhood of Genoa some Austrian soldiers forced onlookers and passersby to dislodge it from the moat in which it had gotten stuck, cursing and lashing at them: disgusted by the scene Perasso allegedly grabbed a stone from the road and skilfully threw it at the Austrian patrol, asking his fellow citizens a question in the Genoese dialect: "Che l'inse?" ("Am I to begin?" or "Shall I start?") setting in motion an uproar which eventually caused the Austrian garrison to be evicted from the city. The phrase became proverbial in Italian as well.
...................................
Θέλω να σκέφτομαι αυτά τα τρία παιδιά, το Μιχάλη, τον Αλέξανδρο, τον Balilla κι όλα τα άλλα παιδιά που κάποια έκφανση της σκληρότητας των μεγάλων τα έδιωξε από τη ζωή πρόωρα, να βρίσκονται κάπου μαζί, σ' έναν κόσμο χωρίς Κούγιες και Λυκουρέζους.
ΟΧΙ, ΠΑΙΔΙΑ...Μην βλέπετε εμάς τους μεγάλους σαν να 'μασταν γονείς σας.
Θλιβερές μικρές ιστορίες
Ο φύλακας άγγελός μου απειλεί να αφήσει το πόστο του. Εκείνος γέρασε, λέει, εγώ δεν κοιμάμαι αρκετά, δουλεύω πολύ, τρώω λίγο, καπνίζω, πίνω...τα πάντα ακριβαίνουν κ.λπ. Ρατσιστής καθώς είναι, μου είπε να βρω κανένα Αλβανό γι' αυτή τη δουλειά.
01 Απριλίου, 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)