Πλατείες κι υπόστεγα

Φθινόπωρο βροχερό, κάτω από υπόστεγο συναντώ τη δύναμη που έχω να μην ακούω τούς βρυχηθμούς τών μεγαφώνων, να μη βλέπω τα γράμματα στις γιγαντοαφίσσες. Ένα βράδυ νέο γλυκά γεννιέται και το φωτίζουν τα φώτα τών ποδηλάτων που στους δρόμους τρεμοπαίζουν. Απόψε η πόλη μιλάει φωναχτά για πράγματα που ψίθυροι πρέπει να πούνε, ανάμεσα σε δυο καρέκλες σε ένα απόμερο μπαρ. Ο αέρας που φυσάει μες στις στοές, απ' την αρχή με μαθαίνει να ανασαίνω...εμένα που μέσα στα στενά κρύβομαι από τούς ξένους σαν κάποιος που χρωστάει. Στο τέλος, από τη φυγή με σώζει ο ιστός που πλέκουν οι αράχνες τής ζωής μου και μέσα του με αιχμαλωτίζει, ακίνητο μ' αφήνει να κοιτάζω αυτό το φως από τα neon που όλα τα χρώματα αρρωσταίνει.

Άρθρο

Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.
.............................................................................................................................

Επαφίεται;            (Δηλαδή δεν είναι έργο τού Κράτους η τήρηση τού συντάγματος;)
Πατριωτισμός;     (Ποιοί είναι οι πατριώτες και ποιοί οι μη-πατριώτες;)
Με κάθε μέσο;     (Όλα -μα όλα- τα μέσα;)
Βία;                       (Τι είδους βία;)

Ένα τραγούδι

Χαϊκού

Στον  Ορίζοντα
Ήλιος  Αλαζόνας
Μου  Εγέλασε

Φωνές  Παιδιών
Λευκά  Σμήνη  Πουλιών
Μ'  Αγκάλιασαν

Ζεστές  Στεριές
Πέτρινα  Αγάλματα
Θαλασσών  Ακτές

Ζωή  Προσφέραν
Ατέρμονα  Εποχή
Δεν  Την  Θέλησα

Μονάχα  Χρόνο
Το Δικό Μου Ζήτησα
Φλόγα Κεριού

Στερνή Λαχτάρα:
Μετρονόμος Παλιός
Τέλος Ας Δώσει

The joke...

Όσο γέλιο κι αν ακουστεί πριν το τέλος του, το ανέκδοτο πρέπει να ειπωθεί ολόκληρο.