Τι πολυτέλειες!

Ο μυστήριος αυτός ο τύπος, ενώ προσπαθούσα να κοιμηθώ, μού ανάβει το φως. "Η ζωή πνέει τα λοίσθια", άρχισε να ουρλιάζει μέσα στο σπίτι, "ο πλανήτης μας είναι κιόλας νεκρός". Τυλιγμένος μέσα σ' ένα τσουβάλι άρχισε μέσα στο σπίτι να τριγυρνά. Διαμαρτυρήθηκα, του λέω "είναι η ώρα τρεις, ξάπλωσε στον καναπέ και τα λέμε αύριο το πρωί νωρίς".

Προσπάθησα να τον πείσω πως, αφού το μέλλον είναι τόσο λίγο, δεν αξίζει γι' αυτό κανείς να μιλά. Πιο καλά να τυρβάζουμε περί άλλα, τις χαρές και τις λύπες απ' το παρελθόν. Τα περασμένα έχουν απ' όλα: γέλιο, κλάμα, λύπη, χαρά και σου χαρίζουν του μουσείου τη γαλήνη που λέει πως ποτέ δε θα 'ρθούνε ξανά.

Ο τύπος μες το τσουβάλι, όπως όλοι όσοι προβλέπουν τού κόσμου το τέλος, το μόνο που έψαχνε ήταν ένας φίλος. Κάποιος στον κόπο να μπει να τον πείσει πως δεν τελειώσαν όλα εκεί. Υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος που περιπλανιέται χωρίς να γυρεύει λύπη, γέλιο ή χαρά- τι πολυτέλειες! Κρέμεται από τα χείλη σου, το σίγουρο βλέμμα, τη συμβουλή σου κι αναβολή ζητά: "Κοιμήσου τώρα, αύριο τα λέμε. Έχουμε ακόμα καιρό γι' αυτά!". 

Greta Garbo as Anna Karenina

!6

Γερμανία. Ποτάμι πάνω από ποτάμι.

Will You Still Love Me

Οι καλές κάμερες

-Καλησπέρα. Άκουσε λιγάκι προσεκτικά τον Νάνο, κύριε. Στο κάτω-κάτω εσύ με νοίκιασες. Με νοίκιασες πριν ένα μήνα μαζί με τις κάμερες παρακολούθησης εσωτερικών χώρων που έβαλες σ' όλο το διαμέρισμά σου. Αυτές που φαγώθηκες να βάλεις σ' όλο το σπίτι, πλην όμως μόνο στην αρχή -σαν παιγνίδι- λιγάκι τις χρησιμοποίησες. Μετά ούτε που ξανακοίταξες στην οθόνη να δεις αν όλα πηγαίνουνε καλά.

Ο Νάνος, δηλαδή εγώ, είμαι ένα πρόσθετο ηλεκτρονικό όργανο επίβλεψης χώρων που δεν έχει θέση σταθερή παρ' όλο που περιλαμβάνομαι στη συσκευασία και στην τιμή τού προϊόντος. Αφού στηθούν οι κοινές κάμερες στους χώρους, το καθήκον μου είναι να πάω να εγκατασταθώ στο σημαντικότερο από τα δωμάτια, στην περίπτωσή σου στο υπνοδωμάτιο τών γιών σου. Εκεί με οδήγησε το λογισμικό μου, εκεί εντόπισα μεγάλη συγκέντρωση αρνητικών ιόντων.

-Τι τρέχει με τα παιδιά μου, Νάνε; Ξέρω, το μεγάλωμα χωρίς τη μητέρα αφήνει τα ίχνη του αλλά είναι πανέξυπνα παιδιά, φαντάσου ότι ο μικρός έχει ήδη γράψει μικρό αστυνομικό μυθιστόρημα στα Αγγλικά. Ο μεγάλος παίζει φοβερό σκάκι, επίπεδο γκραν μετρ, αστρονομικό. Ίσως εννοείς ότι δεν επικοινωνούν μεταξύ τους τόσο πολύ όσο πρέπει. Είμαι περήφανος, πάντως, γι' αυτά.

-Δεν κοιμούνται σχεδόν καθόλου τη νύχτα, κύριε. Ο μικρός κοροϊδεύει συνεχώς τον μεγάλο, του λέει πως δεν έχει φίλους κι από ντροπή κρύβεται ο άλλος. Μετράνε τη μαγκιά τους με τα μαχαίρια, με τα πιρούνια, παίρνουνε θάρρος από το αλκοόλ. Τρυπάνε τις πατούσες τους με πιρούνια και καρφίτσες, τα βιντεοσκοπούν και τ' ανεβάζουν στο youtube, βάζουν και μουσική υπόκρουση στο δράμα, κάνουν σκηνοθεσία μα τα αίματα είναι αληθινά κι οι σβάστικες είναι στους τοίχους. Καπνίζουν δεκάδες βρωμοτσίγαρα. Δε σου μυρίζει τίποτα τη νύχτα;

-Σκάσε, χαλασμένο εργαλείο, από που έχεις μαζεμένες τούτες τις εικόνες;! Reset ξέχασαν να σου κάνουν κι εικόνες από σπίτια άλλων κάθεσαι και μου διηγείσαι; Ποιος σε είχε νοικιασμένο προτού έρθεις εδώ; Μα κι έτσι όπως τα λες να είναι, ποιος ζήτησε τη γνώμη σου; Περιττεύουν οι υπηρεσίες σου. Άχρηστο εργαλείο είσαι, για δες...γι' αυτό περιλαμβάνεσαι δωρεάν στο υπόλοιπο πακέτο. Καλά κάνω και δεν εμπιστεύομαι τις τζάμπα υπηρεσίες. Να σηκωθείς να φύγεις από δω, φτάνουν οι κάμερες οι άλλες!