Κολλάντζα και κάθε μέρα!

Φίλε μου, πόσο μου είχες λείψει όντως! Είχαμε δέκα χρόνια να ειδωθούμε, ε; Εεεε λες και δεν πέρασαν από πάνω μας τα χρόνια. Ναι, μωρέ, ακόμα και τώρα, στα πενήντα+ συνεχίζουμε να κάνουμε τα ίδια, όπως παλιά. Σαν κάτι παρέες τού κινηματογράφου οι οποίες κάθε φορά που επανασυνδέονταν έκαναν αυτά που είχαν "από ανέκαθεν" καθιερώσει: κουτσομπολιό ο ένας, τεχνητή κλανιά ο άλλος και θυμάσαι, θυμάσαι, θυμάσαι;

-Μπορώ να βεβαιώσω πως μοιάζει με τεστ μνήμης- οι γέροι, τα παλιά, τα θυμούνται όλα ...το ξέρεις.

Κοίτα, έχουμε γύρω μας κι άλλους ανθρώπους, νεότερους...άσε να δούμε τι σκέφτονται οι νέοι, να δούμε πώς είναι οι σημερινές εικοσάρες, πώς συμπεριφέρονται στις εμμηνοπαυσιακές φίλες τους...άραγε κλέβουνε και σήμερα οι εικοσάρες τους θείους τών φιλενάδων τους. Να κάτι ενδιαφέρον..."τι να σκέφτεται αυτό το ανέμελο τσόκαρο (από τη Θεσσαλία;) για σένα που κόβεις τις τρίχες από το στήθος σου μ' αυτό το διάολο το τρίμμερ επειδή τώρα άσπρισαν κι αυτές;"

Αυτά -το λέω χτυπώντας τη ράχη τού δεξιού μου χεριού πάνω στην αριστερή μου παλάμη*- έχουν σημασία...όχι οι γκόμενες που είχαμε... εγώ πάντα τα καλά κορίτσια κι εσύ τα άλλα, τα επιπέδου Τμήματος Ηθών! Ή, ξέρω γω, το ότι ο γιος σου τώρα έχει την ηλικία μας όταν γνωριστήκαμε. Ποιος νοιάζεται;

Λέω, φίλε μου, να μην ξαναχαθούμε, να αρχίσουμε να βλεπόμαστε πάλι κολλάντζα και κάθε μέρα. Δεν υπάρχει άλλο φάρμακο κατά τών αναμνήσεων. Εκεί κατέληξα... σε τούτο το φάρμακο, μάλλον αυτό το κάτι σαν εμβόλιο: δε θα ξαναχωρίσουμε κι έτσι θα σταματήσουμε να βαλτώνουμε κάθε πέντε χρόνια -υπότροποι- σε τούτη την Παρελθοντολογία.

*Δοκιμάστε την κίνηση που περιγράφω. Υποβάλλει στο συνομιλητή σας την αίσθηση πως μιλάς βάσει στοιχείων.

Φάε

Σήμερα ζήσε, φάε και πιές όσο μπορείς...Το υπόλοιπο θα το φυλάξουμε για αύριο.

Σταθερές προτιμήσεις

Είμαι βέβαιος πως δεν έκατσα ούτε μια φορά να εξετάσω σοβαρά τις επιλογές που μου προσφέρει η γκαρνταρόμπα μου. Συνήθως ανοίγω τη δίφυλλη ντουλάπα, κοιτάζομαι στον ενσωματωμένο καθρέφτη -για να διαλέξω κάτι που ταιριάζει στο λουκ που στοχεύω- και ύστερα φοράω πάλι τα ίδια με χτες, προχτές κι αντίπροχτες. Έχω σταθερές προτιμήσεις εγώ, δεν παρασύρομαι εύκολα από τη διάθεση τής στιγμής.

Γραβάτα, ας πούμε, δεν σκέφτηκα να φορέσω εσχάτως...Έχω μια που μού είχε αφήσει ο πατέρας μου όταν πήρα το πτυχίο κι έβαλα κουστούμι. Μια Balenciaga, λίγο ταλαιπωρημένη. Δυο  χρόνια μετά, όταν πήρα μετάθεση στη Ρόδο, ο μπαμπάς από τη στεναχώρια του "έφυγε". Έκτοτε δεν αγόρασα άλλη γραβάτα όχι από ανέχεια αλλά...να, αισθανόμουν ότι βεβηλώνω τη γραβάτα τού πατέρα.

Είμαι άνθρωπος που πιστεύει στις ιδέες εγώ, στα μηνύματα που εκπέμπω γύρω μου...στα μηνύματα που προσλαμβάνω από τους άλλους. Γι' αυτό και δεν κυκλοφορώ με BMW και τέτοια. Όχι πως δεν διαθέτω τα χρήματα αλλά να ...προτιμώ να κοιτούν εμένα κι όχι τις ζάντες τού αυτοκινήτου μου. Εεε πιά, όταν με κοιτάζει μια γυναίκα, θέλω να κοιτάζει τα χέρια μου, όχι το τιμόνι που κρατώ!

Στο σεξ εφαρμόζω τις ίδιες αρχές. Περιμένω να βρω τον άνθρωπό μου. Μα και βέβαια θα μπορούσα κι εγώ να κάνω όπως οι άλλοι. Σήμερα ακούς συνέχεια "Την πήγα στο χάι εστιατόριο, ήπιαμε σαμπάνια, μετά πήγαμε σπίτι μου και αφού σνιφάραμε λίγο καλό πράμα, κάναμε ζωώδες σεξ, με ό,τι χωράει ο νους σου...". Άλλη στρέβλωση αυτή: "ζωώδες σεξ" ...μα τα ζώα κάνουν σεξ μετά από σαμπάνια και βοηθήματα; Όχι, δα! Δεν ξεπέφτω σε τέτοιες ευκολούρες. Το πραγματικά ζωώδες σεξ το κάνουν τα σκυλάκια που τρίβονται πάνω στα μαξιλάρια. Όπως κάνω κι εγώ καμμιά φορά... όταν έχω πραγματική όρεξη για αχαλίνωτες περιπτύξεις.

Επίσης έχω (συνειδητά εννοείται) απορρίψει τα καλοκαιρινά μπάνια, αυτή την υπέρτατη έκφραση τουριστικής πορνείας με τα κοριτσόπουλα να βγάζουν τα άσπρα κωλαράκια τους έξω, με τα κακόγουστα τατουάζ. Προτιμώ την πισίνα εγώ, βέβαια ...όλο αυτό το αλάτι τής θάλασσας ξηραίνει την επιδερμίδα μου. Τα συντριβάνια τής πόλης μου συνδυάζουν τη δροσιά με την κουλτούρα. Εεεε! Οι διακοπές δεν αποκλείουν την πνευματική καλλιέργεια... δεν είμαστε μόνο ζώα που καταναλώνουμε καρπούζια κάτω από τον ήλιο...

Εμ! Πολίτες είμαστε. Έχω ευαισθησίες εγώ μα και λογική. Ορθολογιστής κι ευαίσθητος ...εχθρός τού χρήματος, ορκισμένος εχθρός!

2 1/2

Εκπληκτικός ο Charlie Sheen στο ρόλο τού εαυτού του. Πολύ καλοί κι οι υπόλοιποι (όλοι) αλλά δεν υποδύονται τους εαυτούς τους.

Σκετσάκι

Η Α.Μ. ο Εντουάρντο Ντε Φιλίππο, σε αυτό το σκετσάκι πιάνει την κουβέντα με τον απέναντί του. Το θέμα: ο απογευματινός καφές (μαζί με το τσιγαράκι;)...κι όλα αυτά στο μπαλκόνι, μετά από έναν μικρό υπνάκο. Η σύζυγος δεν ... συμπράττει. Σύμμαχός του η πατέντα του...αυτό το παλιόχαρτο που, κατά την γνώμη τού "εφευρέτη", συμβάλλει τα μέγιστα στην απόλαυση, αφού παγιδεύει το άρωμα μέσα στην καφετιέρα. "Είναι μερικά απλά πράγματα, κυρ καθηγητή..."

Αθάνατη Μεγάλη Ελλάδα... Και πόσο άβολα νιώθει κανείς σε αυτό το Ελληνορωμαϊκό Πάνθεο που καταπλακώνεται από το Βαλκανικό στραγγάλισμα...