Ο Ευπρεπής Χαιρετισμός

Θέμα: Πώς θα μπορούσα να εκδηλώνω τη χαρά μου (αν είχα) προς το πλήθος (αν υπήρχε) χωρίς να θεωρηθώ ασεβής.
................................................................................................................................................

1. Με τη γροθιά (αριστερή ή δεξιά) υψωμένη και το βραχίονα στις 45 μοίρες.

2. Με τη δεξιά γροθιά σφιγμένη και την παλαμιαία επιφάνεια προς τα πάνω ενώ η αριστερή παλάμη χτυπάει λίγο πιο πάνω από τον αγκώνα (εσωτερικά).

3. Πάλι με σφιχτή γροθιά που εκτελεί ταλάντωση σε σχεδόν κάθετον άξονα (κατά Huftermann).

4. Φωνάζοντας "yesssssssssssss!" ή "γιουχουουου" ή "wow"

5. Με οριζόντιον, τώρα, ταλάντωσιν τής άκρας χειρός (Δεξιάς ή Αριστεράς ή αμφοτέρων) με τον Μέσο δάκτυλο σε ελαφράν κάμψιν και φοράν παράλληλον με την φοράν τής ταλαντώσεως.

6. Δια τών άκρων χειρών σύλληψις τού οσχέου και με ελαφράν ανόρθωσιν/προβολήν αυτού ούτως ώστε να "βλέπει" προς το πλήθος. Optional η κραυγή "Νααα!"

7. Τα δυο άνω άκρα εις κάμψιν -παλαμιαία επιφάνεια προς τα πάνω, σφιγμένες γροθιές- και απότομον, ταυτόχρονον τράβηγμα τών χειρών προς τον κορμόν.

Τελευταία επιθυμία (μετά θάνατον ζωή)

- Ε δε θα πεθάνουμε κιόλας!


Η γκιλοτίνα στήθηκε και περιμένει
να δούνε όλοι πόσο εύκολα
πάραυτα
κανείς πεθαίνει
όταν τού κόβεις το κεφάλι

Ο δήμιος φόρεσε τα καλά του
στέκει σε στάση προσοχής
Φορώντας τη στολή τής τελετής
θα περιφέρει αργότερα ένα γύρο στην πλατεία
το στρογγυλό απόκομμα
που στάζει φρέσκο αίμα
Λιγάκι ο κόσμος να χαρεί

Έπειτα, η δημοπρασία
Όχι μόνο έγκλημα και τιμωρία
Κεφαλή 1...
κεφαλή 2...
κεφαλή 3...

Κατακυρώνεται η κεφαλή
στην κυρά που στέκει ακίνητη παρακεί

Τέλος τής περιφοράς
και ανυπόμονη η κυρία
αρπάζει την κάρα απ' τα μαλλιά
τη χώνει κάτω απ' το φουστάνι
Τελευταία τού μακαρίτη επιθυμία

Diaframma - Amsterdam

Νέα βόδια

Κιόλας ξύπνησαν και μεταλλάσσονται, ο καθένας κλώνος ξέχωρα απ' τους άλλους. Του ενός ανθίζουν οι πλάτες, ο άλλος πόδια σαν της χήνας και μόνιμο χαμόγελο βοδιού έχει ήδη αποκτήσει. Μα να...και η φωνή τους μοιάζει οιμωγή ζώου που το τραβάνε. Αυτά όσον αφορά εκείνους που πρόκειται να ζήσουν λίγο σαν ζώα, λίγο σαν φυτά. Κουτσά στραβά προβλέπεται γι' αυτούς μια μακροχρόνια πορεία.

Έχουμε όμως και τους τρελούς. Αααα ...τι θα κάνουμε άραγε με αυτούς; Λες κι έχουν μουλαρώσει, θολώνουν την κλινική εικόνα μην τυχόν και τους τσακώσουμε ή τους τσακίσουμε. Άπαξ και μπει η διάγνωση...Μη! Όχι με το ζόρι θεραπεία.

Άρα ήδη αρχίζει αυτό το οποίο φοβόμασταν από καιρό; Όχι...Το αντίθετο, λίγη ώρα μόνο μένει, στο περίπου. Για το διάστημα τα νέα βόδια ξεκινούν: 5,4,3,2,1

Μένει στη γη ένα τρέμουλο, ένας πυρετός γαντζωμένος στην περιφέρεια τού πλανήτη. Τι ζητάνε όλοι αυτοί; Δε θέλουνε να φύγουν ούτε καλά να γίνουν. "Ένταξη; Όχι, ευχαριστώ". Μόνο κάθονται στο κατάστρωμα ενός πλοίου στιβαγμένοι και φτιάχνουν προτάσεις, νέες λέξεις. Σαξόφωνο παίζει κάπου. Πλαγιοκοπεί το κύμα, βρέχεται το όργανο κι ως το βράδυ θα έχει γίνει ησυχία.

Average

Περί το απόγευμα, δεν θυμάμαι τι ώρα, άνοιξα την πόρτα στον διαφημιστή των Υγειονομικών Υπηρεσιών ΥΨΙΛΟΝ, παρά τη συνήθειά μου να μην ανοίγω σε διαφημιστές. Μετά από 10' ήμουν κιόλας καθισμένος στο πάτωμα με ένα θερμόμετρο στη μια μασχάλη, ένα πιεσόμετρο συνδεδεμένο στο άλλο χέρι και μια συσκευή σπιρομέτρησης στο στόμα. Άλλα 2 λεπτά και ο διαφημιστής χρησιμοποιώντας τρεις σταγόνες από το αίμα μου, συμπλήρωσε ένα δελτίο πολύχρωμο, βάζοντας ένα x στο κουτάκι [x]average. Ανησύχησα:

- Γράψατε αβεραγκ[x]; Δεν είμαι καλά, δηλαδή...σίγουρα δεν σημαίνει πως σφύζω από υγεία...

- Σεις νιώθετε να σφύζετε από υγεία; Πάντα υπάρχει ένα "πιο καλά", θεωρητικά δηλαδή. Κάποιος πονοκέφαλος, κομμάρες, ένα παροδικό σβήσιμο δεν σας ταλαιπωρεί ποτέ;

- Ουου...και τσιμπήματα στο στήθος, σφάχτες στην πλάτη, καούρες στο στομάχι...ξέρω όμως πως αυτά είναι πολύ συνηθισμένα και πρακτικά -στην εποχή μας- δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει κάτι από όλα αυτά.

- Μπορείτε όμως να δουλεύετε. Το βασικό είναι να υπάρχουν οι δυνάμεις να πηγαίνετε στη δουλειά σας, να μην κάνετε χοντρά λάθη, να φέρεστε καλά στους συναδέλφους, να μη σας παίρνει ο ύπνος. Στη δουλειά κοιτάμε τι γίνεται.

- Στη δουλειά κοιτά-τε-τι-γί-νε-ται...Πιστεύετε όμως πως κι εγώ, ένας από τα μεσαία αμειβόμενα στρώματα, μπορώ να είμαι πιο ευδιάθετος, πιο ευκίνητος, πιο ..., πιο ...πολυδιάστατος; Θέλω να είμαι ρομαντικός, ιδεαλιστής, πνευματικός, να νιώθω καθαρός...Ιδρώνω πολύ. Συνέχεια κάτι μυρίζει. Είναι άραγε το στόμα μου; Μυρίστε. Χααά...χααά!

- Όχι, προφανώς η περιοχή σας έχει πολλά στάσιμα νερά. Ακούτε θορύβους στους νεροχύτες;

- Αυτό είναι πολιτικό σλόγκαν τώρα; Τι θα πει "Α-κού-ω  Θο-ρύβους  στους  Νε-ρο-χύτες";

- Όχι, καθόλου...αλλά κι έτσι να είναι, εσείς αρχίσατε όταν επαναλάβατε τη φράση μου. Τι θα πει "Στη  Δου-λειά  Κοι-τάμε τι  Γί-νεται!";

- Αστειευόμουν...

- Όχι. Εσείς κλιμακώνετε την αντιπαράθεση, ε; Έτσι έχετε μάθει εσείς οι τάχαμου ρομαντικοί. Θέλετε να πάρετε το μυαλό σας από τη δουλειά και να γίνετε όλοι ιππότες. Δον Κιχώτες, ε;! Αυτό έχεις στο μυαλό σου, σιγανοπαπαδιά; Μα κοίτα κάτι μούτρα, που ήθελε να πετύχει βαθμολογία "above the average"...

- Αυτό θέλω, κακό είναι; Δηλαδή ... δεν είμαι σίγουρος. Το κεφάλι μου είναι γεμάτο από τις ιστορίες τών άλλων. Τόσες πολλές και τόσο μεγάλες που δεν φτάνει ο χώρος ούτε για να τις μετακινήσω, να τους αλλάξω θέση. Έχουν φρακάρει οι ζωές τών άλλων. Κάτι εμποδίζει τις εισόδους και τις εξόδους μέσα στο κεφάλι μου. Δεν αναπνέει το κρανίο μου, τότε με πιάνει η ζάλη.

- Ε αυτό λέμε τόση ώρα. Αυτό σημαίνει η βαθμολογία σας, αυτή είναι η υπόστασή σου. Αυτό είναι το ρεζουμέ. Αυτό ακριβώς σημαίνει το "Average".