27 Ιουλίου, 2013
Ξεμυάλισμα
"Ήταν όμορφος σαν τον Διάβολο", είπε ο παπάς κι άρχισε να παραπονιέται πως ο μορφονιός εκείνος τού ξεμυάλισε την κόρη. Το μυαλό του κόλλησε σε κείνη τη σκέψη και συνέχισε να λέει την ίδια πρόταση:
Όμορφος σαν το Διάβολο ...Όμορφος σαν το Διάβολο ...Όμορφος σαν το Διάβολο ...
Ύστερα πάλι από την αρχή. Ζαλίστηκα τόσο που μου φάνηκε πως, αν και χρησιμοποιούσε τις ίδιες λέξεις, κάθε φορά ήθελε να τονίσει κάτι διαφορετικό στη φράση του. Ο Διάβολος ήταν όμορφος; Το να είναι κανείς όμορφος ήταν κακό;
Αγκάλιασα τον παπά-Αντώνη, παρηγορώντας τον, που τού ξεμυάλισαν την κόρη. Τόσο που ξέχασα πως το κορίτσι εγώ ήμουν αυτός που το είχε χάσει, γι' άγνωστη αιτία...χωρίς εξήγηση καμία. Κακάσχημος είναι ο Διάβολος κι αυτό το γνωρίζουν όλοι.
23 Ιουλίου, 2013
Άγγελος σκυφτός
"Βλαβερός σύμβουλος η μοναξιά"
λένε κακόφωνες λαλιές
Δίχως προσωδία, λες
και ανορθόγραφα μιλάνε
Δείχνουν τον άγγελο παρακεί
που στέκει μόνος και λευκός
Φωτεινός, σκυφτός, βουβός
παίζει με το φως, συνομιλεί μαζί του
21 Ιουλίου, 2013
Κώλα
Πάτερ, ερχόμαστε στον κόσμο Σου χωρίς όπλο, χωρίς τάπερ...
Πόσες φορές θα μου πεις να παραδοθώ "στο όνομα τού νόμου", πριν αρχίσεις να μου ρίχνεις;
Καμία, μήπως;
Τα ίδια έκανες και με τον Κώλα που, όπως αποδείχτηκε, δεν είχε δεύτερο μεταξωτό βρακί να βάλει. Δεν το λέω εγώ, ο λαός το λέει.
Ξέρεις...Έχω ένα όνειρο (για σένα)...
Καθόσουν, λέει, στην καινούργια λεκάνη σου, ιταλικής κατασκευής και περίμενες το Ελληνικό θαύμα. Ξαφνικά, μέσα από την αποχέτευση, πετάχτηκε ένας μεγάλος ποντικός που προσέκρουσε στον Κώλα σου και πέρασε, λέει, ανάμεσα από τα πόδια σου.
Το μωρό τής Βασίλισσας δε βγαίνει. Ένα αστέρι (δεν) γεννιέται και αφήνει τους άλλους να περιμένουν. Εμείς βγήκαμε από Κώλα φαίνεται, παρόλα ταύτα ορμήσαμε στη ζωή με όρεξη, γρήγορα, τρέχοντας.
Θυμάμαι το μαιευτήρα που ξεγέννησε τη μάνα μου. Όταν γεννήθηκα, επέμενα να μην κλαίω κι έτσι δεν έπαιρνα τις πρώτες ανάσες. Για να κλάψω και να αρχίσω να αναπνέω, έφαγα μερικές δυνατές ξυλιές...στον Κώλα.
12 Ιουλίου, 2013
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)