Πέντε λεπτά

Πέντε λεπτά κλάψα όλη η ζωή του..."Δεν μας αφήνουν να κερδίσουμε"

............................................................................................................................





Είναι τόσο πολλοί και μοιάζουν τόσο πολύ μεταξύ τους που θα τους θεωρούσε κανείς νορμάλ, φυσιολογικούς. Βέβαια...πολλοί ίσοι καθορίζουν το νορμάλ. Όλοι ίσοι κι όλοι διαφορετικοί, ορίζουν το μπάχαλο.

Μοιάζω κι εγώ μ' αυτούς και λοιπόν είμαστε όλοι φυσιολογικοί ή όλοι μαζί αφύσικοι. Τα κατάφερα!

Και ...λέγαμε ότι
Πέντε λεπτά ζωής αξίζουν, όταν κάθεσαι σε μια παλιά δερμάτινη πολυθρόνα. Πέντε λεπτά στο παράθυρο, όταν κοιτάζω μέσα, τον μουσαφίρη να κάνει χειρονομίες. Πέντε λ. στρες, πέντε λ. πλάκες χοντρές.
Πέντε λ. a bridge too far, πέντε λ. να μιλάς σε έναν κουφό ή ένα ντουβάρ...

Πέντε λεπτά πτώση, πέντε λεπτά ύπνος, πέντε λ. στύση το πρωί, πέντε λ. καφές, αυτός που απέμεινε από χτες. Πέντε λ. που αλλάζουν τη ζωή, πέντε λ. που κλαις σαν τη χαζή, ανάμεσα σε ένα θρίλερ και μια κομεντί.

Πέντε λ. από μια μέρα στο Δημοτικό σχολείο, πέντε λ. από την πρώτη βόλτα στο τρελοκομείο. Πέντε λεπτά γράψιμο με το καλό στιλό.

Πέντε λεπτά πριν την επόμενη, δύσκολη, πίστα. Πέντε λεπτά Sonic the Hedgehog. Πάλι από την αρχή: A bridge too far.

Σαν βγάζω τα σκουπίδια

- Ο άνθρωπος έγινε σήμερα αδύναμος, δειλός... Ιδίως εγώ, φοβάμαι πια ακόμα και να βγάλω αποβραδίς έξω τα σκουπίδια. Τρεμάμενο και καμπουριασμένο θα με δεις, προσεκτικό μήπως και στα δυο μέτρα από το σπίτι μου συναντήσω αυτούς τους σκύλους...

- Κι επειδή; Σαν τι είναι ένας, άντε δυο ή τρεις παλιόσκυλοι; Κρατάς μια εφημερίδα που τη χτυπάς στο μπούτι σου κι αυτοί, νευριασμένοι από το θόρυβο, σηκώνονται και φεύγουν.

- Ναι, καλά, είδες εσύ...σου έτυχε να δεις καμμιά φορά πώς είναι αυτοί οι σκύλοι;! Έχουν διαστάσεις άλογου και ρύγχος μυτερό, δόντια διπλή σειρά από μέταλλο, φυλάνε τα πεζοδρόμια. Παραταγμένοι στέκουνε ο ένας πίσω από τον άλλον. Βγαίνεις από την πόρτα σου και συναντάς εκατοντάδες μάτια, σε μακριές σειρές...

- Μα, όμως, δε σε κοιτάζουν, αλλού είναι η προσοχή τους. Κάποτε, αραιά και πού, μπορεί να σου κλείσουνε το μάτι. Γενικώς αδιαφορούν, πιστεύω. Νομίζω κι εκείνα ντρέπονται, φοβούνται σαν κι εμάς, ίσως στεναχωρούνται κιόλας.

- Παράξενοι είναι, ας το παραδεχτείς. Προχτές, εδώ δίπλα, ο γιός κομμάτιασε τους γονείς του και τα απομεινάρια τους στρίμωξε σε δύο τεράστιους σάκκους σκουπιδιών - εξείχαν κάτι δάχτυλα...Πέσανε κάτω στάμπες αίμα.

- Το διάβασα, το έμαθα από τις εφημερίδες. Οι σκύλοι ήτανε εδώ;...τι κάνανε αυτά τα τρομερά τετράποδα, σαν είδανε τα αίματα; Κι οι κάδοι με τ' απορρίμματα;...δεν άρχισαν να κυλάνε στην κατηφόρα, όταν άθελά τους φορτωθήκανε καθείς από ένα πτώμα;

- Μα δεν κατάλαβες καλά. Αυτοί δε νοιάζονται για τα μεγάλα εγκλήματα καθόλου. Στέκονται εδώ αγέρωχοι φρουροί, σαν εύζωνοι ευθυτενείς, καραδοκούνε κέρβεροι, να ξεμυτίσει ο λαγός...ας πούμε, λ.χ. εγώ, ο ανθρωπάκος. Εγώ που, πετώντας τα σκουπίδια, κάποια μπανανόφλουδα θα μου πέσει χάμω. Τότε θα ορμήσουνε να με κατασπαράξουν.

Πραγματικά όπλα

Ταπείνωση
Είναι το βολικότερο σε ένταση όπλο (σε ξαπλώνει κάτω με τη μια, παραλύει τα σκέλη σου) αλλά και το λιγότερο προτιμητέο εξαιτίας τής μικρής της διάρκειας. Σχετικά σύντομα εκλογικεύεις (ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος, εεε καλά τώρα...). Η αίσθηση τού εξευτελισμού παρέρχεται. Κι αν δεν παρήρχετο θα γινόταν ανεκτή και ίσως και...κομμάτι τού εαυτού μας. Σαν τη δυσοσμία, αρκούν λίγα λεπτά για να εθιστείς και να μην νιώθεις την ενόχληση στη μύτη.

Στιγματισμός
Άλλο όπλο, ηπιότερο.  Σε αντίθεση με το όνομά του, δεν είναι μόνο στίγμα, λεκές, αλλά κάτι που σε βάφει ολόκληρον. Ήπιο, επειδή πάντα ελπίζεις ότι κανείς δε θα πάρει στα σοβαρά αυτό που, μαντεύει, προδικάζει το μέλλον σου. Πολύ καλή επιλογή γιατί, πρακτικά, δεν απαλλάσσεσαι ποτέ από αυτό. Σαν τη δυσοσμία κι αυτό...όσο κάτι πάνω σου βρωμάει, τόσο βρωμάς κι εσύ. Οι άλλοι ποτέ δεν μπορούν να το χωνέψουν: συνέχεια νιώθουν τη μπόχα σου.

Εκφοβισμός
Όπλο με δυνατότητα για (πρακτικά) απεριόριστες βολές κατά ριπάς. Συνεχές σφυροκόπημα. Υψηλή ένταση, μεγάλο βεληνεκές, διάρκεια πρακτικά άπειρη, ασταμάτητη. Δεν έχει το παροδικό και εφήμερο τής απειλής. Δεν ανανεώνεται το μοτίβο τού εκφοβισμού (όπως συμβαίνει με τις απειλές) ούτε ο κίνδυνος έρχεται από έξω. Έλεγες, θα έλεγες: " Θα τρέξω μακριά από τον κίνδυνο...". Δε γίνεται. Είναι σαν μια δυσοσμία που δε συνηθίζεται ποτέ και με τίποτα.

Χωρίς Χ, Ρ, Σ

Όταν ο κόσμος σε ανακαλύπτει, τότε γίνεται πολύς, όλο πιο πολύς... κι αν κάποιος πιστέψει πως οφείλει να σε λυπάται, τότε θα συμβεί να σε ονειρευτεί, ντυμένο μπλε, ξαπλωμένο σε μπλε κρεββάτι.
Στο κρεββάτι; Κοστουμαρισμένος, με γραβάτα; Τι χαρά και ανάπαυση, σ' αυτό το σπίτι!
Όμως, μην το γιορτάζεις... Φέρνει απόγνωση και τρέλα αυτή η φωνή στο ράδιο. Λέει ανοησίες κι όλα μοιάζουν πιο ανόητα χωρίς σίγμα, χωρίς χι, χωρίς ρο. Αλλά και πάλι, δεν είναι είδηση κάτι που ακούς και δε σου φέρνει τρέλα, δε σε κάνει να τρέξεις να πιείς καφέ ή κόλα, αν δε σε κάνει να θέλεις να εξαφανιστείς σε μια άλλη χώρα. Έπιασαν ένα φίλο μου κι επειδή μου είπαν πως είναι εγκληματίας, περίμεναν πως θα τον πετάξω στ' αζήτητα. Είπα πως "αν είναι εγκληματίας, τότε θα είμαι φίλος του, ακόμα πιο πολύ". Κι όλα αυτά τα είπα στη γλώσσα τους την ανόητη, την χωρίς ρο, χωρίς σίγμα, χωρίς χι.

Άνθρωποι τής Τάξεως