Απλοί άνθρωποι...καθημερινοί, για λύπηση είναι;...για ξύλο;
Είναι αυτοί που στις κουβέντες τού καφενείου θυμούνται τον Παπαδόπουλο κι αμέσως μετά είναι έτοιμοι να πιάσουν τα καλάσνικοφ! Προς το παρόν κρατούν το ουισκάκι ή το τσίπουρο.
Μοιάζουν τού πατέρα σου, τής μάνας σου, τού αδελφού σου...μοιάζουν σε σένα.
Ίδιας ελάχιστης αξίας όλοι, περαστικοί από τη ζωή γκρινιάρηδες.
1 σχόλιο:
"Είναι αυτοί που στις κουβέντες τού καφενείου θυμούνται τον Παπαδόπουλο κι αμέσως μετά είναι έτοιμοι να πιάσουν τα καλάσνικοφ!"
έι.. δεν έχεις ακούσει εσύ για την Επανάσταση;;...
εγώ και πρόσφατα! Live!!!... εξαιρετικά εφέ, διαμάντι θρίλερ!
στη σκοτεινή αίθουσα είμαι ακόμα..
Δημοσίευση σχολίου