20 Νοεμβρίου, 2009

Twelve men blues

Blue Rose - album di IrishPics
Blue Rose - album di IrishPics



Twelve men blues

Eleven men were marching in the graveyard
playing a music that made shake my feet
they were all dressed in coal black clothes
and I thought they had someone to meet

The field was all covered with wet leaves
the men kept walking under the sky's tears
rain,moan,music and fear were all around them
but they knew well that their man was near

All of a sudden they heard a voice calling
and-Oh,my Lord believe me- I heard it too
that person was standing severe in their way
asking them to do fast what they came to do

They took him with them out of the graveyard
he walked in front and the others followed him
the music they played turned into glorious
and all the twelve voices joined into a hymn

So when you hear about some strange stories
if you would like to narrate a tale you too
remember the words I have just told you
about eleven men that went to save their dude.




19 Νοεμβρίου, 2009

Blue Moon

Εδώ ... αιδώς!

Εδώ που τα φοινικόδεντρα
έζησαν ήσυχα τα γηρατειά τους
όπως στη Σικελία, την Κύπρο
και τη Μάλτα...

Εδώ που η Μαύρη Πανώλη
σφόδρα δεν επέδραμε ποτέ
όπως στις πολιτείες της Αναγέννησης
για ν’ αφανίσει Φλωρεντίες...

Εδώ που ο άνθρωπος εζήτησε
τροχαλίες κι έδαφος σταθερό
την γην για να κινήσει
και τους κύκλους
μη του ταράξουν πρόσταξε...

Εδώ τάχα γιατί ο ήλιος πείσμωσε
σταμάτησε να δύει και ν' ανατέλλει
ανέβαλλε διά παντός τις μάταιες φωταψίες;
Δείλι και χάραμα εδώ δεν θά 'χει πια!

Τάχα γιατί εδώ εμείναμε
μαθητές οκνηροί,
Εσαεί μετεξεταστέοι;

18 Νοεμβρίου, 2009

Αν στο δρόμο σου συναντήσεις κάποιον που ισχυρίζεται επίμονα πως είναι Άγιος, ζήτησέ του να σου το αποδείξει κάνοντας ένα θαύμα. Αν το κάνει το θαύμα τότε πλάκωσέ τον στο ξύλο διότι σε κοροιδεύει: Κανένας πραγματικός Άγιος δεν θα ξέπεφτε τόσο χαμηλά.

Η Ηθική της Αναγέννησης

Η ελευθερία κι η πρόοδος φτάνουν στην πόρτα σου διαστρεβλωμένες από δολοφόνους με πολυτελείς λιμουζίνες και τηλεοπτικά συνεργεία. Ο πολιτισμός της ευγένειας και της κατανόησης βάζει αγκαλιά Χίτλερ και Γκεβάρα. Αν είσαι δολοφόνος σε μεγάλη κλίμακα πάντα βρίσκεις μια θέση στην ιστορία ή στα πακέτα με τα πούρα από την Κούβα και τις κωμωδίες με παρανοικούς δικτάτορες. Σαν τα μικρόβια διατρέχεις την υδρόγειο,yersinia pestis στο δρόμο του μεταξιού, αφήνοντας πίσω σου την καταστροφή και το λοιμό.

Η Αναγέννηση, από μπροστά, φαίνεται χαριτωμένη δεσποσύνη σκεπασμένη με πέπλα ενώ απ'τον καθρέφτη πίσω της αποκαλύπτεται η άλλη της όψη: φορά φτηνές ζαρτιέρες βρώμικης πόρνης, ευκαιριακής. Περνώντας θα ετοιμάσει το δρόμο για το νέο Μεσαίωνα όπου καθένας θα είναι ελεύθερος να πει τη γνώμη του χωρίς επιλογή όμως για τον προσωπικό του Γολγοθά. Θα πορευτούμε όλοι υποχρεωτικά στα ίδια χνάρια, του ίδιου Ιησού ο οποίος σκύβει στοργικά πάνω στα σώματα των αυτοχείρων που βρίσκονται νεκροί σε μικρά διαμερίσματα απόγνωσης με θηλειές και σύριγγες ινσουλίνης στο πάτωμα πλάι τους.

Αφού έτσι είναι η ροή των πραγμάτων δε φοβάμαι κι ούτε εξοργίζομαι με την έλλειψη μόρφωσης και παιδείας. Αντίθετα χαροποιούμαι στη θέα της επέλασης των στρατιών των εφήβων με το θόρυβο που κάνουν οι ρόδες των skates τους ενώ εκείνοι σιωπούν αδυνατώντας να απαντήσουν στις πιό στοιχειώδεις ερωτήσεις της ιστορίας : Ποιός, τι, που , πότε και γιατί;
Όντας πιά κι ο ίδιος ήδη πολύ ξεπερασμένος, αρκούμαι να κοιτάζω από μακριά αυτή την άρνηση της ιστορίας, να οσφραίνομαι με αγαλλίαση τη μυρωδιά που βγαίνει απ' το χώμα όταν κάποιο παλιό κτίριο κατεδαφίζεται.

Είναι τόσο όμορφο, μερικές φορές, να βουλιάζεις σε ένα τέτοιο ωκεανό αγνωστικισμού και άρνησης των πάντων!