Ο τοίχος γύρω μας

Τη μέρα που ήρθες στον κόσμο, λίγα χρόνια μετά απο μένα, με βρήκες λίγο μικρό παιδί, λίγο γέρο άνθρωπο. Ούτε και γω δεν ξέρω τι ακριβώς ήμουν. Ένα παιδάκι που έπαιζε στην παιδική χαρά ή ένας γέρος που κάθόταν καμπουριασμένος στο παγκάκι;

Όπως και να'χει, η ντουλάπα που είχαμε σπίτι μας γέμισε πιο πολύ απο δικά σου ρούχα παρά δικά μου. Ρούχα πολλά, κομψά και ακριβά. Ήσουν κιόλας στο σπίτι μας!

Μια μέρα είπαμε:"Εμείς κι Αυτοί". Αργότερα αυτό έγινε "Ή Εμείς ή Αυτοί". Χτίσαμε έτσι ένα τοίχο γύρω μας. Τοίχος από πολύ χώμα και λίγες πέτρες...

Ύστερα άρχισες να γελάς,να χορεύεις και να ταξιδεύεις. Εγώ σου μιλούσα καμμιά φορά με την τρεμουλιαστή φωνή μου. Ηθελα να σε μάθω να σκέφτεσαι, να προσγειώνεσαι λιγάκι, αλλά όχι απο ντροπή. Να...έπρεπε και να ωριμάσεις!

Πολλές φορές είχα αναρωτηθεί αν πράγματι με είχες ανάγκη σ' όλα αυτά. Με είχες αλλά δεν το καταλάβαινα,ε; Το ξέρω...κατά βάθος,δηλαδή. Ξέρεις πότε το ένιωσα πολύ έντονα; Εκείνο το βράδυ που σε βρήκα στο δωμάτιό σου να κλαίς. "Από αγάπη κλαίω", βιάστηκες να μου πεις με στόμφο. Από αγάπη...Σου χάιδευα τα μαλλιά τρυφερά για μια ώρα ολόκληρη. Τότε μου φάνηκε λίγο αυτό που έκανα για σένα. Τώρα νομίζω πως αυτό ήταν τα πάντα όσα σου πρόσφερα στη σύντομη διαδρομή μας. Βλέπεις ο τοίχος γύρω μας ήταν πάντα εκεί κι είχε τώρα πιο πολλές πέτρες παρά χώμα.

Μέχρι που ήρθε ένα καλοκαίρι. Θυμάμαι Αύγουστος και μαζί με τα "χρόνια πολλα" ψέλλισες κάτι προτάσεις που δεν άκουσα καλά γιατί αν μιλούσες κανονικά θα καταλάβαινα ότι έκλαιγες.
Ακουσα μόνο δυο φράσεις "Κοίτα,για τη δική μου ζωή πρόκειται" κι ύστερα "Δεν το μπορώ να νιώσεις για μένα τέτοιο πόνο". Αυτά μόνο θυμάμαι. Τώρα, αν τα διάνθισες και με κανένα "ρε μ...κα", δεν το θυμάμαι...Πιθανόν!

Γεγονός, πάντως, είναι ότι μερικούς μήνες μετά είχες φύγει για πολύ μακριά. Εγώ είχα μείνει πάλι εδώ, όπως έλεγα στην αρχή: λίγο απο μικρό παιδί, λίγο απο γέρος άνθρωπος. Όρθιος στην κορυφή της τσουλήθρας ή καθισμένος στο ίδιο το παγκάκι.

Ο τοίχος που είχαμε χτίσει γκρεμίστηκε, κατέρρευσε. Έγινε όλος χώμα. Πολύ χώμα κι άλλο τόσο χώμα. Όχι πια γύρω μας μα, δυστυχώς, ανάμεσά μας...

Thomas Aquinas for the Feast of Corpus Christi

Latin text

Panis angelicus
fit panis hominum
Dat panis coelicus
figuris terminum:
O res mirabilis!
Manducat Dominum.
Pauper, servus et humilis.


Te trina Deitas
unaque poscimus:
Sic nos tu visita,
sicut te colimus;
Per tuas semitas
duc nos quo tendimus,
Ad lucem quam inhabitas.
Amen.



An English translation

The angelic bread
becomes the bread of men;
The heavenly bread
ends all prefigurations:
What wonder!
consumes the Lord
a poor and humble servant.


Triune God,
We beg of You,
that you visit us,
as we worship You.
By your ways,
lead us who seek
the light in which You dwell.
Amen.

Σεξ. επανάσταση

Αυτή η σεξουαλική επανάσταση που αντικαθιστά το χειρόγραφο ραβασάκι με e-mail και τη χειροποίητη μαλακία με φουσκωτές κούκλες, το μόνο που καταφέρνει είναι να ξενερώνει τελείως το σεξ.

Χμμμ...

Οι κατά τ' άλλα αλτρουιστές γονείς μου με έμαθαν πως "έφ' όσον έχω πράγματα που  άλλοι δεν έχουν", δεν θα πρέπει να γκρινιάζω και να διαμαρτύρομαι. Μήπως θα έπρεπε και να χαίρομαι γι' αυτό;