Με τη γλώσσα απ' έξω...

Τώρα...με πολλή δυσπιστία ακούω για την "αρετή των μελών ενός συνόλου να τσακώνονται συνέχεια και να αλληλοτρώγονται, πλην όμως όταν εμφανίζεται κάποια απειλή, όλοι ωσάν μιά γροθιά κ.λπ. κ.λπ.".

Τι είδους απειλή εννοούν, όμως; Πέραν του ότι η "συσπείρωση στη θέα ενός ισχυρού εχθρού" είναι διαδεδομένη στο ζωϊκό βασίλειο και δεν αποτελεί ντε και καλά αρετή μόνο ανθρώπινη, μένει να δούμε και πόσο ισχυρός πρέπει να είναι ένας "απειλητικός παράγοντας" για να επιτευχθεί αυτή η συσπείρωση.


Για να μην πολυλογώ: πόσο εύκολα τα μέλη του συνόλου αναγνωρίζουν την απειλή ως "κοινή";
Παράδειγμα: για να καταλάβει ένα μέλος του συνόλου πως τα ναρκωτικά σκοτώνουν όλα τα παιδιά του κόσμου, χρειάζεται να δει το παιδί του γείτονά του έξω από την πόρτα του, με τη γλώσσα απ' έξω;

Μήπως τελικά "πραγματική αρετή" είναι το να αντιλαμβάνεσαι γρήγορα, αντανακλαστικά, κατά πόσο μια απειλή είναι και δική σου υπόθεση; Και υπόθεση όλων...
Νομίζω πως ακόμα και με το χονδροειδές παράδειγμα του παιδιού του γείτονα με τη γλώσσα απ' έξω, δεν τα πάμε καλά...

Κι αναρωτιέμαι: αυτό το σύνολο, πόσο πολύ πρόκειται να δυσκολευτεί να συσπειρωθεί απέναντι σε πιό ύπουλες απειλές όπως η υποκουλτούρα, ο υπερκαταναλωτισμός, η ηθική έκπτωση;

Ή θα είναι για πάντα το υπέρτατο επίτευγμά μας εκείνο  το "Τώρα πλακωνόμαστε αλλά όταν έρθει ο Τούρκος..."

Μεγάλοι ηθοποιοί χωρίς την ηλιθιότητα των Stars: Jeremy Irons

From Wikipedia, the free encyclopedia

Jeremy Irons
Irons, July 2006
Born	Jeremy John Irons 19 September 1948 (1948-09-19) (age 61) Cowes, Isle of Wight, England
Occupation	Actor
Years active	1971–present
Spouse(s)	Julie Hallam (1969) Sinéad Cusack (1978–present)

Jeremy John Irons (born 19 September 1948) is an English actor. After receiving classic training at the Bristol Old Vic Theatre School, Irons began his acting career on stage in 1969, and had since appeared in many London theatre productions including The Winter's Tale, Macbeth, Much Ado About Nothing, The Taming of the Shrew, and Richard II. In 1984, he made his Broadway debut in Tom Stoppard's The Real Thing and received a Tony Award for Best Actor.
Irons' first major film role came in the 1981 romantic drama The French Lieutenant's Woman, for which he received a BAFTA nomination for Best Actor. After starring in such films as Moonlighting (1982), Betrayal (1983), and The Mission (1986), he gained critical acclaim for playing twin physicians in David Cronenberg's psychological thriller Dead Ringers (1988). In 1990, Irons delivered another strong performance as a European aristocrat in Reversal of Fortune, and took home multiple awards including an Academy Award for Best Actor. Other notable films have included The House of the Spirits (1993), The Lion King (1994), Die Hard with a Vengeance (1995), Lolita (1997), The Merchant of Venice (2004), Being Julia (2004), and Appaloosa (2008).
Irons is also an occasional television actor. He earned his first Golden Globe Award for his television debut in BBC's series Brideshead Revisited (1981). In 2006, Irons starred opposite Helen Mirren in HBO's miniseries Elizabeth I, for which he received his second Golden Globe Award and an Emmy Award for Best Supporting Actor.

Επανάσταση; Ποτέ

Η ασφαλέστερη τακτική για να μη γίνει ποτέ πραγματικότητα η Επανάσταση είναι να μιλάμε γι' αυτήν συνεχώς.

Primavera

Άνοιξη

Ξύπνησα με τη χαρά να 'ναι κιόλας γινομένο φρούτο που κρέμεται από το σώμα μου με μακρύ σάρκινο μίσχο.
Πάνω σ' όλες τις νευρικές απολήξεις μου ένιωσα το τσίμπημα της πρώτης μέλισσας αυτής της άνοιξης. Από που ερχόταν ο αέρας που φυσούσε κάτω από το σεντόνι μου; Πρέπει να ακολουθείς το φύσημα αν θες να βρεις το στόμα.
Ο διάδρομος που πέρασα  παραπατώντας με τα μακριά  μπατζάκια μου δήλωνε τη συμμετοχή του στην ευφορία έτσι που δεχόταν από τα παράθυρα το ξινό φως. Οι τοίχοι ήταν από ζεστή λευκή κρέμα που γέμιζε κίτρινες κηλίδες. Έπινα γλυκιές γουλιές από αυτό που με περιέβαλε σαν αμνιακό υγρό.
Στον κήπο τα αγάλματα που κοιμόνταν αγκαλιά ξύπνησαν από το λόξυγγά μου και με κοιτούσαν με την αυστηρότητα του πατέρα, ζηλεύοντας την ενηλικίωσή μου, τη δροσερή μου ασέβεια να περνώ χωρίς να χαιρετώ, την τόλμη μου να κοιτώ τις εκλείψεις με γυμνό μάτι.
Λίγο πριν αποδράσω σκόνταψα σε κομμάτια παιχνιδιού σπασμένου από μιαν άλλη άνοιξη, τότε που ακόμα ένα παιδί έπαιζε στην αυλή μου.

Όταν καίγεται το δάσος ή το πλοίο που ταξιδεύεις, εσύ τι κάνεις; Βοηθάς στο σβήσιμο της φωτιάς ή ψάχνεις να βρεις ποιός έβαλε τη φωτιά;