P. Conte

Τι νέα;

Ήρθες απόψε μετά από δέκα χρόνια
κι από κει δεν είχες να μου πεις νέα
Εγώ πάλι ούτε τα πιο σπουδαία,
τα πιο πικάντικα πρόλαβα να θυμηθώ
Εφηύρανε από τότε το γουάϊρλες,
τα παιδιά μεγαλώσαν, πήρα βαθμό
ο πατέρας πέθανε, αρρώστησε η μάνα
τη χήρα σου γυναίκα μου πήρα εγώ.

Μορς

Αν καμιά φορά με συναντήσεις

πως δεν με είδες μην προσποιηθείς

επειδή δεν έχεις όρεξη για κουβέντα

Μη μού μιλήσεις με τα πολλά τα λόγια

με άλλον τρόπο έσο ευφραδής

Ανοιγόκλεισε τα μάτια, σήματα Μορς

Save Our Ship, ...---... , SOS

Ή αν θέλεις, στη μοναχική σου ρότα,

αύτανδρος με τους εφιάλτες σου ας βυθιστείς

Σταρ

Πόσο μονότονο να είσαι
ένας σταρ, ένας δημοφιλής!
Το γνωρίζουν καλά αυτό όλοι
οι θιασώτες τής επίδειξης
Ξέρουν πως δεν χρειάζεται
παρά το ίδιο χαμόγελο διαρκώς
όταν είναι γύρω σου κόσμος
κι ένα μεθύσι όταν είσαι μοναχός

Γλώσσα στα σκουπίδια

-Εμπρός, λοιπόν, κόβουμε...ένα καπάκι στο κρανίο, δύο εκατοστά πάνω από τα αυτιά, γύρω-γύρω, σαν το πάνω μέρος μιας γεμιστής ντομάτας. Πρέπει να ξεριζώσουμε τη γλώσσα από μέσα του.

-Λι μορτάτσι! Κι από το κεφάλι θα φτάσουμε στη γλώσσα; Ας τού ανοίξουμε το στόμα και τού κόβουμε κανονικά τη γλώσσα...

-Να "ξεριζώσουμε τη γλώσσα του" εννοώ να αφαιρέσουμε τα κέντρα τού λόγου από τον εγκέφαλό του, βρε ανόητε. Κέντρο αντίληψης, κέντρο επεξεργασίας, κέντρο εκπομπής τού λόγου.

-Αουουου! Μα τρελάθηκες!

-Πρέπει αυτός ο κερατάς να πάψει να χρησιμοποιεί τη γλώσσα. Ούτε να την καταλαβαίνει αλλά ούτε και να την επεξεργάζεται. Εννοείται πως, κάτω από αυτές τις συνθήκες, δε θα μπορεί και να οργανώσει δομημένο λόγο.

-Μίνκιααα! Σε περίπτωση που χειρίζεται ή γνωρίζει και κάποια άλλη γλώσσα...τότε;

-Μα γμτ... ακούστε να δείτε: πρέπει να ξέρω καλά αν γνωρίζει κι άλλη γλώσσα ή άλλες γλώσσες. Πρέπει να ξέρω ποιά είναι η μητρική του. Τι θα κάνω; Στα τυφλά θα σκαλίζω εδώ μέσα;

-Τη νοσταλγία, βγάλτου το κέντρο τής νοσταλγίας... Υπάρχει; Δες αν υπάρχει, για να τού το καταστρέψεις.

-Μα τι με νοιάζει εμένα η νοσταλγία και η μελαγχολία του!;

-Άκουσέ με, βγάλτου το... Βγάλτου τη νοσταλγία γιατί αυτός, μόλις συνέλθει δίχως γλώσσα θα πάθει σοκ. Θα αρχίσει να ψάχνει πάλι να βρει μία. Ξέρεις πως θα είναι; Σαν αυτούς που ψάχνουνε μέσα στα σκουπίδια μήπως και βρούνε κάτι χρήσιμο, κάτι με μιαν ελάχιστη αξία. Μόνο που αυτός θα ακούγεται να μουρμουρίζει, μες τη νύχτα, ακατάληπτα...Εκεί, καρφωτός μέσα στους κάδους απορριμμάτων.