Βουλιμία

Το πρωί, από νωρίς, είχα αρχίσει με το μάσημα τού πόμολου τού παραθύρου στο υπνοδωμάτιό μου, σαν καλημέρα οργής στον γκρίζο κόσμο. Ίσως να δάγκανα και το τζάμι!

Θα μπορούσα μέσα σε ένα 24ωρο να καταβροχθίσω ολόκληρη μια πόλη. Ένα 24ωρο...τόσο μού μένει μέχρι την εκτέλεση, εκείνη την τραγική τιμωρία που, στον κινηματογράφο, βλέπουμε να λαμβάνει χώρα νωρίς το πρωί - σιγά μην περιμένουν "πότε θα δεηθείς να ξυπνήσεις, να πάμε να σε τυφεκίσουμε;"

Έτσι μου φέρθηκαν, σκεφτείτε! Εμένα που ήμουν "η δύναμη που δημιουργεί" εναντίον τών αδέξιων που κυριαρχούν παντού, με την τεχνική τους, την κατάρτιση, την οικονομία τού χρόνου.

Ξαφνιάζομαι από το πόσο γρήγορα εξαντλείται το 24ωρο αυτό, το τελευταίο. Χώνω τα δόντια μου παντού τώρα...μέσα στο ξύλινο σώμα τής πόρτας και στο σοφά τού τοίχου.

Μασώντας το πόμολο είχα την αίσθηση πως το τεράστιο κουτάλι τής Θείας Κοινωνίας, πριν την εκτέλεση, στρέφεται μέσα στο στόμα μου, σπάζοντας τα δόντια μου, τρυπώντας τα μάγουλα και τον ουρανίσκο μου. Τέτοια βαρβαρότητα!

Αλλά, ας μην χρονοτριβώ. Να δαγκάσω κι άλλο, να μασήσω κι άλλο. Όσο προλαβαίνω.

Je sais, je sais...

Ζεύγη

Ζωή αλλού

Ζωή στον Άρη; Ελπίζω εκεί να  δανείζουν με χαμηλό επιτόκιο.

Ο πρακτικός

Του έδωσε πιο πολλά η διαίσθηση (ή μήπως η αμέριμνη παρατήρηση;) παρά η μπουντρουμιασμένη μελέτη τών βιβλίων και η επανάληψη τών πειραμάτων του. Αγάπησε περισσότερο με το κλείσιμο τών ματιών μέσα στα μάτια παρά με τα λόγια του (τα λόγια που έλεγε και άκουγε δεν έβγαιναν από μέσα του ούτε έμπαιναν εντός του, μόνο τρυπώναν σε χάλκινους σωλήνες κι εκεί εχάνονταν).

Ε και λοιπόν; Πού οφειλόταν όλη εκείνη η καπατσοσύνη του; Ποιά η διαφορά του από τον πρακτικό;
"Πρακτικός"...έτσι δεν αποκαλούν εκείνον που, όσο ικανός κι αν είναι, δεν διαθέτει όλα εκείνα τα άπειρα διαπιστευτήρια, δεν αμείβεται αδρά, δεν είναι ξιπασμένος;

Ποιά η διαφορά; Καμμία. Ήταν όντως ένας "πρακτικός" και άρα δε χρωστούσε σε κανέναν να αποδείξει πως δεν είναι. Θα ήταν βιρτουόζος ψεύτης αν κατόρθωνε να αναδείξει κάποια διαφορά.