Κι απόψε...

Κι έτσι...μετά απο κείνο το βράδυ,εμείς οι δυό δεν ξανασυναντηθήκαμε πιά. Λέω "βράδυ" γιατί συνήθως τότε είναι που ο κόσμος κανει τους απολογισμούς του. Ωχ,ας μην τα παραλέμε,τους λογαριασμούς του, πρεπει να πω.Τότε κλείνει το ταμείο κι από μέσα σου λες :"τι είχα μέχρι χτές;Τι δεν θα'χω από αύριο;"

Μα τι ώρα πήγε; Άργησες απόψε.Και πολύ μάλιστα. Άργησες εκατό-και παραπάνω-μέρες απο τότε,απο εκείνα τα "γειά". Εκείνα τα "γειά"και τα φιλιά,το ένα μετά το άλλο. Απο εκείνο το φιλικό χτύπημα στην πλάτη.Απο εκείνη την ολόκληρη ώρα που χωρίς μια λέξη πέρασε μπροστα σ'εκείνο το φανάρι που έμοιαζε με αργό σφυγμό:πρασινο-κοκκινο.Μετα παλι πρασινο κι ύστερα παλι κοκκινο...

Σφυγμός και χρονομέτρης.Αυστηρός,άτεγκτος και σκληρός.Με την αποφασιστικότητα της ευθείας γραμμής που δεν σου αφήνει ελπίδα επιστροφής,ούτε κάν την υπόσχεση που αφήνουν οι δείκτες ενός ρολογιού,έτσι όπως με τις κυκλικές τους κινήσεις ξαναγυρίζουν στην ίδια θέση,άπειρες φορές μέσα στο χρόνο.

Αυτό το γύρω-γύρω που σου θυμίζει ανεμόμυλο,όταν κατεργάζεται τις μέρες μας αλέθοντας τη θλίψη τους,δίνοντάς μας ψωμι για να τραφούν οι φρούδες μας ελπίδες.

Οπως τα σκέφτομαι όλα αυτά,ξέρεις,ξεχνιέμαι και νομίζω πως απλώς άργησες λίγο παραπάνω από τα συνηθισμένα δέκα λεπτά... κι απόψε.

Lasciando la mia citta'

Per le strade affollate
nel fresco del pomeriggio
le impazienti lanterne
pian piano fan cadere
le prime gocce di luce
Stanco il giorno finira'
e questa e'una promessa
che in questa vecchia citta'
sta venendo la sera
con la sua nuova realta'
o una bugia piu'sincera

Nobili cittadini e farabutti
siamo sicuri d essere vivi
oppure forse siamo tutti
statue mobili improfumate
in cari abiti da sera estivi
che sulle nostre passeggiate
lasciamo-come impronte
quei nostri lunghi discorsi
le nostre frasi invecchiate
forti risate,vecchi rimorsi
parole volanti dimenticate

Siete voi a non parlar piu'
o sara' che vi detesto?
tanto non c'e'differenza
e credo che sia piu onesto
preparare la mia partenza
da'sto posto insignificante
che mi vuole trattenere
senza mai offrirmi niente
neppur un po' di tenerezza
oltre questa prima pioggia
che cade sottile,snella
calda e dolce mi accarezza

Qualcuno mi passa vicino
e mi lascia un saluto
io gentilmente m'inchino
senza aver ben'udito
senza aver visto nessuno
cos'e'che mi hann detto
un arrivederci o un addio?
forse fra i rumori vuoti
ed il silenzio eloque
a parlarci siam rimasti
questo frastuono ed io.

Les feuilles mortes

">

Erroll Garner - Misty

Erroll Garner-ο βιρτουόζος

Blue moon - Frank Sinatra

BLUE MOON

Blue moon
You saw me standing alone
Without a dream in my heart
Without a love of my own
Blue moon
You know just what I was there for
You heard me saying a prayer for
Someone I really could care for

And then there suddenly appeared before me
The only one my arms will hold
I heard somebody whisper please adore me
And when I looked to the moon it turned to gold

Blue moon
Now Im no longer alone
Without a dream in my heart
Without a love of my own

And then there suddenly appeared before me
The only one my arms will ever hold
I heard somebody whisper please adore me
And when I looked the moon had turned to gold

Blue moon
Now Im no longer alone
Without a dream in my heart
Without a love of my own

Blue moon
Now Im no longer alone
Without a dream in my heart
Without a love of my own