25 Σεπτεμβρίου, 2010
24 Σεπτεμβρίου, 2010
Τοζέρ
Πάει κι έρχεται πιά λίγος κόσμος
Με το τρένο για το Τοζέρ
Πόσους φίλους πια δεν βρίσκω
Παίρνοντας το τρένο για το Τοζέρ
Μα κάθε φορά από μακριά
Τρέχει προς εμένα γελαστή
Η μητέρα σου
Εκείνη θυμάται
Εμένα...
Τα λόγια μου αποστηθίζει
Κάθε φορά κάτι σημειώνει
Κοντά στο παράθυρο το απαγγέλλει
Μέχρι να φανεί ξανά
Το τρένο στο σταθμό τού Τοζέρ
Θυμάται
Εμένα...τα λόγια...
Πού και πού φτάνει, ακόμα, αργοκίνητο το τρένο στο Τοζέρ.
(Μερικοί στίχοι, ελεύθερα δοσμένοι, τού Franco Battiato).
20 Σεπτεμβρίου, 2010
19 Σεπτεμβρίου, 2010
18 Σεπτεμβρίου, 2010
Ταχυδακτυλουργός
Η ξανθιά γυναίκα περιμένει
Στο κρεβάτι καθισμένη
Τα χέρια στα γόνατα ακουμπά
Το κεφάλι είναι σκυμμένο
Και τα πόδια σκεπασμένα
Με μια μάλλινη κουβέρτα
Οι δυο ώμοι με ένα σάλι
Μια μαντήλα στο κεφάλι
Μπρος στο πρόσωπο ένα βέλο
Η γυναίκα περιμένει
Ώσπου ένας άντρας μπαίνει
Όσο πιο κοντά της πάει
Πιο πολύ σκύβει το κεφάλι
Τάχα να 'ναι ο καλός της;
Μοιάζει σαν ταχυδακτυλουργός
Πετάει στον αέρα την κουβέρτα
Απαλά τραβάει το σάλι
Σταματά για μια στιγμή
Να ακουστεί η μουσική
Υποκλίνεται στη σκιά του
Ο καθρέφτης μόνο βλέπει
Πως αφού φεύγει το βέλο
Δεν υπάρχει πια γυναίκα
Εύκολα κάτω από τα ρούχα
Χάθηκε στου άντρα το καπέλο
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)