15 Αυγούστου, 2011
Στον ίδιο μικρό δρόμο - ΙΙΙ
Οι μέρες περνούσαν και οι περαστικοί διάβαιναν μπροστά από το δέντρο. Μα ναι, το δέντρο είχε "εικόνες" κάθε τόσο στο εσωτερικό του αλλά δεν ήξερε αν πρόκειται για δικές του εικόνες ή ήταν εικόνες που η μορφή τους επηρεαζόταν από αυτά που βρίσκονταν κοντά του. Τελικά αντιλήφθηκε πως ό,τι περνούσε από κοντά του άφηνε και μιαν εικόνα μέσα του για μερικά δευτερόλεπτα.
Κόσμος περνούσε εκείνες τις μέρες φορτωμένος με στρογγυλά πράγματα στο κεφάλι, παιδιά με στρογγυλά πράγματα γύρω από τη μέση τους, παιδιά που πετούσαν -το ένα στο άλλο- στρογγυλά πράγματα τα οποία χοροπηδούσαν στο δρόμο και στους τοίχους. Στρογγυλά πράγματα που μοιάζαν με τους καρπούς τού μικρού δέντρου, μόνο που το μέγεθός τους ήταν πολύ μεγαλύτερο από αυτούς.
Σίγουρο καθώς ήταν πως επρόκειτο για καρπούς, καταχάρηκε: μπορεί αργότερα και τα δικά του τα μικρά νερατζάκια να γίνονταν όπως τα πολύχρωμα πηδηχτά παιχνίδια τών παιδιών, αυτά που τα φώναζαν "μπάλες". Ακούμπησε κάτι καινούργιο μ' αυτές τις σκέψεις: το Όνειρο.
13 Αυγούστου, 2011
Από ψηλά
Το Σινικό Τείχος, με μήκος 8.500 χιλιόμετρα περίπου θεωρείται το μόνο ανθρώπινο έργο που θα έπρεπε να είναι ορατό κι από την επιφάνεια τής Σελήνης ακόμα. Το μήκος του είναι τέτοιο που ξεπερνά την ακτίνα τής Υδρογείου. Η κατασκευή του άρχισε τον 3ο π.Χ. αιώνα.
Παρ' όλα αυτά, λόγω τού "μικρού" πάχους τού τείχους (λιγότερο από 10 μέτρα), από τη Σελήνη δεν διακρίνεται λόγω τής μικρής δυνατότητας ανάλυσης τού ανθρώπινου ματιού.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)