11 Οκτωβρίου, 2011
Καταστροφή
Η επιλογή τής θέσης για το κόλλημα τού αυτοκόλλητου δεν είναι τυχαία. Είναι συχνό φαινόμενο πάνω στα σήματα να βρίσκει κανείς τέτοια κωλόχαρτα που δυσκολεύουν την ήδη ταλαίπωρη υπόθεση τής οδήγησης. Είναι η κακία τού αλητάμπουρα (εξάλλου ο Έλληνας είναι εν πολλοίς αντικοινωνικό άτομο) που εξιτάρεται με τη σκέψη πως δυσκολεύει τη ζωή τού συνανθρώπου του.
Ius primae noctis
Πολλές είναι στη ζωή τού ανθρώπου οι χαρές, όπως πολλές χαρές ήταν γεμάτη και η δικιά μου η ζωή. Χαρές που θύμιζαν γιορτές με τραπέζια στην ύπαιθρο, κρέας και κρασί, μετά από το κυνήγι. Άλλες φορές πάλι τραπεζώματα σε καπνισμένες αίθουσες με συζητήσεις εύθυμες και γέλια μέχρι δακρύων. Χαρά σαν από τρέξιμο σε φωταγωγημένη πλατεία όταν ξαναβρίσκεις τους παλιούς σου φίλους για να τους πεις πως σου έχουν λείψει. Αλλά ακόμα κι ένα συντριβάνι νερό μετά από χιλιόμετρα δρόμο μες τη ζέστη, είναι κι αυτό χαρά, όταν χώνεις το κεφάλι σου από κάτω.
Αναρίθμητες είναι σε μια μόνο ζωή οι χαρές. Ένα φευγιό, ένας ερχομός, μια αγκαλιά ή μια γροθιά μπορούν στον ουρανό να σε ανεβάσουν. Απαραίτητη δεν είναι η ομορφιά για να νιώσεις, στο σώμα σου και την ψυχή, την ευχαρίστηση! Κι όχι μόνο για λίγους είναι οι χαρές παρά για όλους. Ακόμα κι ο πιο δυστυχής κάποτε βρήκε στη ζωή του τη χαρά, εκείνη τη μεγάλη. Μόνο που κάποιος πάντα βρίσκεται μεγαλόφωνα και μπάσα να αναγγείλει: "ius primae noctis" και τής δικής σου τής χαράς το μεγαλύτερο μερίδιο -σαν φόρο πριν εσύ τη γευθείς- το παίρνει.
"Κράτησε εσύ τη νύφη σου, όμως την πρώτη νύχτα της εγώ θα τηνε πάρω!"
10 Οκτωβρίου, 2011
IGNU
IGNU
|
|
|
|
|
|
|
|
Από τα πιο αγαπημένα ποιήματα - Allen Ginsberg: Ignu |
Λόγια
Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.
.............................................................................................................................
Επαφίεται; (Δηλαδή δεν είναι έργο τού Κράτους η τήρηση τού συντάγματος;)
Πατριωτισμός; (Ποιοί είναι οι πατριώτες και ποιοί οι μη-πατριώτες;)
Με κάθε μέσο; (Όλα -μα όλα- τα μέσα;)
Βία; (Τι είδους βία;)
................................................................................................................................
Αυτά σημείωνα προ καιρού με ...βδελυγμία. Τώρα πια έχω συμβιβαστεί πως ζω σε μια χώρα που τρέφεται από τα μεγάλα λόγια και τις ανύπαρκτες πράξεις. Αυτά, κύριοι, είναι ζητήματα πάθους, ψυχής, ηρωισμού. Κι αυτά δεν παραγγέλνονται σε στυλ "Κοίτα...πιάσε και λίγο ηρωισμό όταν τον χρειαστεί η πατρίδα". Ο Έλληνας αρέσκεται στα μεγάλα λόγια, ιδίως στα δημόσια γραπτά. Όχι... Να μην ακούσω να λένε κάποτε πως χωρίς τα λόγια τους δε θα είχε υπάρξει ένας Παναγούλης!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)