01 Μαρτίου, 2012
29 Φεβρουαρίου, 2012
Οι σκέψεις του
Είχε αρχίσει να παρασύρεται και να γίνεται υπερβολικός στις προφυλάξεις που έπαιρνε. Ό,τι περιείχε τις σκέψεις του, τις φράσεις που έλεγε ή έγραφε, φρόντιζε να το κρατάει μακριά από τα αυτιά και τα μάτια τών άλλων. Εκτός αυτού τρόμαζε μπροστά στο ενδεχόμενο πως οι σκέψεις του θα διέρρεαν κατά κάποιο τρόπο και θα έφταναν στην αντίληψη άλλων, ξένων προσώπων. Όοοχι, δε θα του άρεσε αυτό καθόλου. Θα τον αναστάτωνε τόσο που ...καλύτερα, αν γινόταν, να μην το μάθαινε.
Ναι, τελικά κατέληξε να ψάχνει περισσότερο το πώς δεν θα μάθαινε ποτέ ότι κάποιοι τρύπωσαν στον κόσμο τών σκέψεών του παρά με το πώς θα κρατούσε τις σκέψεις του στεγανά κρυφές - "Ωχ!...κι αν βγαίνοντας έξω για περίπατο συναντήσω κανέναν γνωστό;! Δεν είναι δα τόσο δύσκολο να συναντήσω κάποιον που με ξέρει...κάποιον που, από τον τρόπο που θα με κοιτάξει, θ' αντιληφθώ είτε πως άκουσε κάτι που είπα είτε πως φαντάζεται το περιεχόμενο τών σκέψεών μου... Οι σκέψεις μου, οι σκέψεις ΜΟΥ...".
Αλλά τι στο καλό ήταν αυτές οι σκέψεις του που τόσο τον απασχολούσαν ώστε να νομίζει πως απασχολούσαν και τους άλλους; Γιατί τόσος ντόρος; Δεν είχε νόημα πια...Περνώντας οι βδομάδες, η ετοιμότητά του ξεπερνούσε τα όρια τής φυσιολογικής εγρήγορσης, απείχε πια πάρα πολύ από την ετοιμότητα που πρέπει να έχουμε όλοι φυσιολογικά, για να μη βρισκόμαστε κάθε τρεις και λίγο "προ απροόπτου".
Κάποιο χτύπημα τού κουδουνιού ακόμη και στο διπλανό διαμέρισμα, μια φωνή από το δρόμο ειδικά τα βράδια που έξω ερήμωνε, ο αέρας που δυνάμωνε κι έκανε θόρυβο στο μπαλκόνι...κι αυτά ακόμα τον έκαναν να σκέφτεται πως κάποιος θέλει μια γνώμη να πει για τις σκέψεις του, τις σκέψεις ΤΟΥ, ΤΟΥ, ΤΟΥ, ΤΟΥ... Στ' αλήθεια δεν τον ένοιαζε αν θ' ακούσει κάτι καλό ή κακό για αυτά που έχει στο μυαλό του. Απλά, δεν ήθελε να γίνεται λόγος. Γιατί ο λόγος φέρνει σκέψεις και οι σκέψεις φέρνουν λόγο. Ο λόγος σε βάζει σε άλλες σκέψεις...
26 Φεβρουαρίου, 2012
Κράτος
Διερωτάται κανείς: πώς στην Ελλάδα διαχειρίζονται τις αρμοδιότητες τού κράτους ώστε αυτό να λειτουργεί τόσο αποτελεσματικά, ουσιαστικά και γρήγορα; Πρακτικό πνεύμα, εργατικότητα, ακεραιότητα, οργάνωση. Με άλλα λόγια, το Ελληνικό κράτος στηρίζεται στους κάτωθι πυλώνες:
- Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
- Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
- Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης
- Υπουργείο Εθνικής Άμυνας
- Υπουργείο Εξωτερικών
- Υπουργείο Επικρατείας
- Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
- Υπουργείο Εσωτερικών
- Υπουργείο Οικονομικών
- Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
- Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
- Υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας
- Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού
- Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη
- Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
- Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
- (Από wikipedia)
Τι θα ήταν όμως οι πυλώνες αυτοί αν δεν είχαν "τα λαμπρά μεγάλα ονόματά τους"; Τίποτα...Έρχεται όμως η φαντασία (βλ. Η φαντασία στην εξουσία) και μοιράζει τα κατάλληλα ονόματα ώστε -κάτω από την πίεση τού ονόματός του- το κάθε υπουργείο να "ντοπάρεται" και να ξεπερνά τον εαυτόν του.
Παλαιά τα υπουργεία είχαν ένα ξερό, στεγνό, σκέτο τίτλο που σου αφαιρούσε την όρεξη να συνεργαστείς. Μετά το πέρασμα τών δύο κομμάτων από την εξουσία, και χάρη στη μεγαλοστομία τού ενός από αυτά, τα τωρινά ονόματα τών υπουργείων εμπνέουν τον πολίτη, εμφυσώντας του τη διάθεση να στηρίξει το κράτος!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)