Αν παρ' ελπίδα

"Αν παρ' ελπίδα κοιμηθούμε στο ταξίδι;", λες... (Όλο σκοτούρες βάζεις στο μυαλό σου). Σωστά, στα ταξίδια, οι σκοτούρες ανήκουν στα καράβια, στα κάρα, στα τρένα. Το δίχως άλλο... Υπάρχουν άλλοι να νοιαστούν: τα πληρώματα, ο οδηγός, ο αγωγιάτης. Για τον επιβάτη...(θες να το ακούσεις, ε;), για τον Τ-Α-Ξ-Ι-Δ-Ι-Ω-Τ-Η ! Φέρνει ανατριχίλα η λέξη!-  μένει ένας ύπνος. Χαλάρωσε στο ταξίδι σου...ακούμπα το κεφάλι σου στην ποδιά μου. Δεν έχεις να σκεφτείς τι θα γίνει αν σε πάρει ο ύπνος. Ναι, έτσι κι αλλιώς ...Είπαμε...Είπαμε: πάντα αποβιβαζόμαστε στο τέρμα εμείς. Ακόμα και να σε πάρει ο ύπνος, τών τουριστών οι βαλίτσες που τσουλάνε πάνω στις ρόδες τους, περνώντας δίπλα σου θα σε ξυπνήσουν.  

Θαυμασμός

Αρχίζεις, για "άγνωστο" λόγο, να μιμείσαι κάτι (ή κάποιον) κι ύστερα από μικρή (χρονικά) διαδικασία αντιλαμβάνεσαι πως το θαυμάζεις.

Fabrizio De Andre'

Τα βασικά

Πολιτικοί, τιβι-περσόνες,

θα ...αποδείξουν πάλι 

πως δεν ζουν ζωή άλλη

διαφορετική από τη δική μου

Βλέπουν κι εκείνοι φουτμπώλ 

σκέφτονται όπως σκέφτομαι

με τρόπο αριστερό μα μισαλλόδοξο

ανθρωπιστικό μα κι εγωκεντρικό

πρόστυχο, αν θέλετε, σεξιστικό

Ένα είναι σίγουρο
πως κι εκείνοι θέλουν

δουλειά και σταθερό μισθό,

στη ζούλα λίγη χλίδα,
τζαμπαρία άφεση αμαρτιών

ακριβώς όπως εγώ

Σεισμός

Περισσότερο από όλα φοβάται το σεισμό
Όχι γιατί θα γκρεμιστεί απάνω του ο κόσμος
Ούτε γιατί θα ανοίξει η γη και θα ρουφήξει
θαυμαστά μνημεία, έργα τού νου και τών χεριών
Μακριά είναι αυτός από τα τεράστια μεγέθη
Ξένος νιώθει με τις κληρονομιές του
Σαν κύστη άρρωστη, γεμάτη πύον και πέτρες
φοβάται τις απότομες, δυνατές τής γης κινήσεις
που θα ανάδευαν όσα έχει εντός του