Κάπου τους ξέρω

Είναι καινούργιοι, είναι το καινούργιο αλλά ...τους έχω ξαναδεί, κάπου τους ξέρω.

Θ,ε,ό,κ,λ,η

Πήρα από τού ονόματός σου τα γράμματα
κρυφά το θήτα και το κάπα
Βούτηξα στη θάλασσα μ' αυτά
νιώθοντας πως σε παίρνω μαζί μου

Κολύμπησα ως τις βάρκες, κείνες με τους κωπηλάτες
που ρυθμικά φώναζαν "εεε οπ!", "εεε οπ!"
κι έκλεψα δυό γράμματα απ' τις φωνές τους
Παρ' όλα αυτά εσύ έμενες ακόμα
ακίνητη, μπρούμυτα στην άμμο

Πριν φύγει ο Ήλιος τού 'πεσε ένα λάμδα κι ένα ήτα
- σαν το πελοποννησιακό εκείνο "γλη"

Να, επιτέλους, κοντά μου ήσουν κι έτριβες από κακία
την καμμένη πλάτη μου μ' ένα κοχύλι.

Μπαλκόνι

Ποιοι μου τον ζητάνε

Ένα τέτοιο πουκάμισο έχω κι εγώ. Καλό ...νομίζω κι ο Κακλαμάνης, ο δήμαρχος Mr. December 2008, φορούσε συχνά ένα τέτοιο σαν αυτό που φοράει ο κύριος.

Και τι έγινε;

Όχι "τι έγινε;"...ανάμεσα στους άλλους κι αυτός θέλει τον ψήφο μου!
Φίλε μου, τον ψήφο που βλέπεις...τον έχουν ζητήσει ιερά τέρατα: Γ. Μαύρος, Κ. Καραμανλής, Αβέρωφ-Τοσίτσας, Ράλλης, Η. Ηλιού, Φλωράκης, Α. Παπανδρέου ...

Και λόγω διπλής υπηκοότητας, κάποτε, τον έριξα και στον Μπερλινγκουέρ το ψήφο μου.

Λίγο "στενοί" δεν είστε του λόγου σας;

Κριτική Τριλογίας και Κανδυλιανή μοίρα

Με το τελευταίο βίντεο κλιπ κλείνει η "Τριλογία τού Λούμπεν προλεταριάτου" (Γύφτος, Τίμια Πόρνη, Απατημένος). Μια ταξική τριλογία: Τρεις κόσμοι χωρίς μέλλον ή μάλλον με ένα πολύ καθορισμένο μέλλον...Καθείς θα ακολουθήσει το δικό του Γολγοθά, καθείς ακούει την κλαγγή τών όπλων τής δικής του Μάχης (σε κασσεττόφωνο, τρανζιστοράκι, γουόκμαν). Η Ήττα γράφεται πάντοτε με Η. Σημαίνει, στο σινεμά, αποξένωση, νεύρωση, παραίτηση.

Εδώ όμως οι χαρακτήρες είναι Δαντικοί αντάξιοι τής θείας τους (κωμωδίας). Σε άλλους συγγραφείς είδαμε χαρακτήρες Βοκακικούς με περισσότερες επιλογές (το πορνίδιο επωφελείται τών cd players - με ένα fwd επιταχύνει τη μοίρα του, νιώθει πιο βαθιά τον πόνο, το τέλος φαίνεται πιο ελαφρύ, ο Γολγοθάς γίνεται Σπαστική Κολίτιδα).

Η Μοίρα είναι κοινή: κάποιος Ρωμαίος στρατιώτης θα χώσει το μακρύ κοντάρι του στο υποχόνδριο τού ήρωα είτε αυτός είναι Δαντικός είτε Βοκακικός. Ακόμα και ένας ήρωας τού Κανδυλικού έργου λ.χ. πρέπει να προφυλάξει τις "Χαραμάδες" του. Εμείς, ως θεατές τού Ευρωπαϊκού Κιν/φου, πρέπει να ελπίζουμε να μην είναι κοντός ο Ρωμαίος λεγεωνάριος και το κοντάρι να φτάσει στο υποχόνδριο.
Πρέπει όλοι μας να φυλάξουμε ακέραιες τις "Χαραμάδες" μας.