Solitudine

Το έχει τραγουδήσει στα Ελληνικά, με περισσότερη θηλυκότητα, ο Θάνος Καλλίρης.

Παραμύθια

Ο Τζεπέττο κινούσε τον Πινόκιο, τον ψευτάκο...



Ο Σπαθάρης τον παγαπόντη, τον Καραγκιόζη...



Κι εδώ μωρέ, τι έγινε; Αντιστροφή τών ρόλων;

Κάπου τους ξέρω

Είναι καινούργιοι, είναι το καινούργιο αλλά ...τους έχω ξαναδεί, κάπου τους ξέρω.

Θ,ε,ό,κ,λ,η

Πήρα από τού ονόματός σου τα γράμματα
κρυφά το θήτα και το κάπα
Βούτηξα στη θάλασσα μ' αυτά
νιώθοντας πως σε παίρνω μαζί μου

Κολύμπησα ως τις βάρκες, κείνες με τους κωπηλάτες
που ρυθμικά φώναζαν "εεε οπ!", "εεε οπ!"
κι έκλεψα δυό γράμματα απ' τις φωνές τους
Παρ' όλα αυτά εσύ έμενες ακόμα
ακίνητη, μπρούμυτα στην άμμο

Πριν φύγει ο Ήλιος τού 'πεσε ένα λάμδα κι ένα ήτα
- σαν το πελοποννησιακό εκείνο "γλη"

Να, επιτέλους, κοντά μου ήσουν κι έτριβες από κακία
την καμμένη πλάτη μου μ' ένα κοχύλι.

Μπαλκόνι