02 Μαρτίου, 2017

Ποιός ήταν αυτός ο Γιούρυ;


Ο γεράκος έπεσε και έσπασε το κεφάλι του. Σε δυο λεπτά έφτασε μια μαύρη ambulance και τον συνόδεψε στο γειτονικό hospital. Για νεκρό τον είχανε και καθώς τον γδύνανε εκείνος χασμουρήθηκε, ανατρίχιασαν τότε οι άλλοι.Έπειτα φώναξε "βοήθειααα!". Ο κόσμος τον εκοίταζε πλην ενός που σκεφτότανε "άκου λέξη...βο-ή-θει-α... μέχρι να την προφέρεις, αλίμονο, χάθηκες αν είναι επείγουσα η ανάγκη"...

Βρήκαν γέρο άνθρωπο, είπε κάποιος μελαγχολικά, στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιώς, ανάμεσα στα εκθέματα τού Πειραιώς τής Ρωμαϊκής εποχής (1ος-2ος αι.), πεσμένο, σχεδόν νεκρό, αφυδατωμένο, με το εισιτήριο τών 2Ε στο χέρι. Κάποιος, αντικρύζοντάς τον από μακριά, τον πέρασε για έκθεμα τού μουσείου, ώσπου είδε από κοντά τα ρούχα του. Απευθύνθηκε στην διεύθυνση, η οποία επιλήφθηκε τού συμβάντος.

Ο 68άρης με την γεροντική εμφάνιση, που ανέπνεε θορυβωδώς, με το κάτω χείλος να προεξέχει κρεμάμενο από το πρόσωπό του, φορούσε ένα ημίπαλτο και έκανε βόλτες γύρω από ένα περίπτερο
διαβάζοντας τις επικεφαλίδες τών εφημερίδων αλλά και τα πιό ψιλά γράμματα - διαφημίσεις κινητών, αποτελέσματα ασήμαντων αγώνων,
"Πέθανε ο Ρόρυ Γκάλαγκερ" Πόση μουσική είχε ακούσει νεαρός! Περπάτησε αρκετά στους δρόμους τού Πειραιά προσπαθώντας να θυμηθεί ποιός ήταν αυτός ο Γκάλαγκερ. Καμμία απάντηση. Πήρε την Τρικούπη και έφτασε μπροστά στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Ρώτησε "πόσο έχει;"
Δύο ευρώ
Έψαξε στις τσέπες του, βρήκε 2 κέρματα και έσφιξε το εισιτήριο που τού έδωσαν. Ζαλιζόταν και αυτή η ζάλη τον έκανε να πάψει να σκέφτεται τον Γιούρυ Γκάλαγκερ. Προχώρησε μέσα στις αίθουσες.


25 Φεβρουαρίου, 2017

Ντίνγκ - ντίνγκα - λίνγκα




- Μα είσαι χαζός ή κάνεις το χαζό που δεν καταλαβαίνει;

- Χαζός εγώ; Αντιθέτως...είμαι ενημερωμένος κοινωνικά εγώ, δεν είμαι κανένας αμόρφωτος εγώ.     Συναναστρέφομαι πολύ κόσμο, στην πιάτσα ζω, κάνω παρέα με πολύ κόσμο. Πλειοψηφίες, μειονότητες... Ωμοφοβικούς, ξενιοφοβικούς...

- ΞεΝΟφοβικούς, όχι ξενιοφοβικούς, λάθος το λες.

- ΞενΙΟφοβικούς...εσύ κάνεις λάθος. Ξενιοφοβικοί ήσαν στην αρχαιότητα μια φυλή που φοβόταν τον Ξένιο Δία. Ωμοφοβικός είναι αυτός που σκιάζεται μήπως τού βγεί ο ώμος. Ξέρεις, σε μερικούς "βγαίνει" ο ώμος και πονάει, θέλει ανάταξη...ουουου!

- Ασταναπανστοδιάολο - το έχω πάθει! Αυτοί είναι ο κοινωνικός κύκλος σου;

- Δεν κάνω διακρίσεις. Έχω και φίλους στην τηλεόραση: τους αντιφασίστες, τους αντιναζίστες, αντικομουνιστές. Αντιφασίστες είναι κάτι φίλοι που παθαίνουν ανωμαλίες τού εγκεφάλου και νομίζουν πως έχουμε πόλεμο ακόμα με τους Ιταλούς τού Μουσολίνι, βλέπουν ένα μαίανδρο και νομίζουν πως  ύπουλα έρχεται το 3ο ράιχ

- Μου κάνει εντύπωση πώς καταφέρνεις και συγχρωτίζεσαι με όλους αυτούς,,,

- Από ανάγκη! Όχι δική μου, δική τους. Με έχουν ανάγκη να τους εξηγώ τις ιδεολογίες τους. Ένα μείγμα τις κάνω όλες και τους δείχνω την ουσία τής κάθε πίστης τους.



20 Φεβρουαρίου, 2017

Προσκόλληση

"Μαμά" είπε...και ύστερα
"Μαμά μου, μητέρα μου...μάνα μου"
Κι ολοένα μια ίνα
-μια κλωστή από σάλιο ανάμεσα στα δυό της χείλη-
σαν χορδή τεντώνονταν
ριψοκινδύνευε να σπάσει

Έπειτα έτρεξε γρήγορα
να γίνει αόρατη, να κρυφτεί
και βρήκε καταφύγιο πίσω από μιά καρέκλα

13 Φεβρουαρίου, 2017

Zingarella





 H έμφαση στο συναίσθημα εκφράζεται...άμεσα συνδεδεμένη με την βωμολοχία σεξουαλικού περιεχομένου.

Ωωωω! Ιδέτε...εξαίρετον, κύριοι!



10 Φεβρουαρίου, 2017

Πόσοι ακόμη ασήμαντοι

Πόσοι ακόμη ασήμαντοι χρειάζεται να πεθάνουν για να τους θυμηθούμε ή να διαπιστώσουμε
ότι ήσαν ακόμη ζωντανοί και εμείς πιστεύαμε πως είχαν πεθάνει;

- Τα έμαθες, ε; Πέθανε ο Μπερενέγιας...
- Μα αυτός δεν είχε πεθάνει πριν 10-12 χρόνια; Πριν ένα μήνα περίπου έβλεπα στην τηλεόραση
ένα αφιέρωμα στην ζωή του. Γενικά στην δράση του κατά τον Β' Π.Π., στην καλλιτεχνική του διαδρομή κ.λπ.
- Μάλλον μπερδεύτηκες. Πιθανόν άκουσες την είδηση τού θανάτου του και νόμισες ότι άκουσες
κάτι επετειακό.
- Ε όχι. Φαίνονταν στην τηλεόραση όλοι οι παλιοί γνωστοί...ο Γουβανέλης, ο Σβουράς, ο Ραντάλας...Αυτοί μεσουρανούσαν τότε. Μεσουρανούσαν, μεσοκηδειούσαν, μεσοβαφτίζανε, μεσογαμούσαν. Τώρα που το λες πάντως, φορούσαν χειμερινά ρούχα στην κηδεία, οπότε ίσως ο άνθρωπος"έφυγε" αυτές τις μέρες. Εγώ θυμόμουν ότι ήταν καλοκαίρι. Ήμασταν στη θάλασσα, στην Ύδρα λέει...
- Τσ! Όχι...Αυτό που θυμάσαι ήταν τότε που έγινε η επιστράτευση. Όχι ...ίσως η κρίση στα Ίμια.
- Κι εσύ; Ε; Κι εσύ;
- Κι εγώ τι;
- Νιώθεις πως το κεφάλι σου δεν χωράει άλλα...πως όλα όσα έγιναν έχουν γίνει πολλές φορές...πως μερικά από αυτά που θυμάσαι ήταν απλά επιθυμίες και δεν μπορείς να ξεχωρίσεις...
- Ούτε καν τα ταξίδια μου
- Τα τόσο αγαπημένα σου ταξίδια!