Οριακά

Απέθανε μόλις χθές ο κακομοίρης...Ακριβώς απάνω στην ώρα που είχε μάθει να ζεί δυστυχισμένος.

Insieme a te

                                                   Si muore un po' per poter vivere

Παρασκευή

Γιατί να μην μπορεί κανείς
από νωρίς, με μιά γουλιά πρωινή
να πιεί όλη την αχλή τούτης τής Παρασκευής
που παρελαύνει κουρασμένη
ανάμεσα σε επαναλαμβανόμενους θορύβους ;

Γιατί όλην αυτήν την επανάληψη
που τόσο την ημέρα σού στοιχειώνει
να μην μπορείς από ένα φλιτζάνι τού καφέ
από νωρίς, πρωί-πρωί
να τηνε πιείς και να τελειώνει ;

Λευκές Νύχτες

Περπάτα στο δρόμο που περπατάς
δρόμο που γεμίζει από το φως τού άστρου σου
Πόσο δρόμο έχεις να διαβείς και πού θα φτάσεις
Βαδίζοντας στο πλάι του;

Λένε...λένε οι άντρες στο καφέ...

Εγώ από το παράθυρό μου
μόλις που πρόλαβα να σε δώ να ξεμακραίνεις
και θα μπορώ να λέω
πως κάποτε σε γνώριζα

Λένε...λένε οι άντρες στο καφέ...
"Κάποιος αυτήν την γνώρισε μόλις πριν τηνε δει να φεύγει"

Άμοιρο με είπαν και άτυχο
Αδέξιο, που δεν σε "κατάφερα"
παρά μονάχα μαζί σου σπατάλησα
εκείνες τις λίγες Λευκές Νύχτες

Ένα από τα δύο

Αν κάποιος σού αφαιρέσει ένα μάτι, τότε πες του πως το άλλο που σού απέμεινε είναι το πιό δυνατό, το πιο όμορφο, εκείνο που χρησιμοποιείς για να σκοπεύσεις.