Annamaria

Προδιαγεγραμμένο δεινό

Δεν ήταν σε θέση να αποφασίσει αν ένας πόνος ή ένα τέλος που είναι γνωστό πως θα έρθει, αν κάτι τέτοιο δυσάρεστο είναι ποτέ δυνατόν να αποτελέσει αποκούμπι, παρηγοριά μέσα στο εντελώς άγνωστο μέλλον που μας υπόσχεται η φύση της ζωής. Είναι δηλαδή προτιμότερο ένα γνωστό, προδιαγεγραμμένο δεινό παρά ένα πηχτό σκοτάδι, μια πλήρης άγνοια του τι περιέχει αυτό το μέλλον που όλοι το θέλουμε μακρύ και άρα γεμάτο πιθανότητες...τύχη και αναγκαιότητα. Αμέλειες και σκοπιμότητες. Εάν ο Θεός μάς εγγυάται ένα τέλος, ίσως θέλει να μας καθησυχάσει πως δεν είμαστε καταδικασμένοι σε μια ατελείωτη περιπλάνηση.

Grecia, bouzouki e fantasia

Εδώ που φτάσαμε, ας θυμηθούμε και τον Dionisio, ένα γνήσιο τέκνον της Μεγάλης Ελλάδος, το οποίον διέμενε εις Βάρι (σημερινόν Bari)  της Ν.Ιταλίας. Μέτοικος εκ Χαλκίδος, εκτός από το κοπιώδες επάγγελμά του, είχε αφιλοκερδώς αναλάβει την ψυχαγωγίαν των συμπατριωτών του. Εκ Κρήτης είς, εκ Λακωνίας ο έτερος ενοστάλγουν τας πατρίδας των και φυσικότατα τας μουσικάς των.
Φρόντιζε δι' αυτό ο Διονύσιος-Dionigio όπως τον απεκάλουν οι αυτόχθονες του Salento που ηγάπησαν τους ήχους των οργάνων του Διονυσίου και τους ζητούσαν τας εσπρινάς ιδία ώρας.
Οι απαιτήσεις του κοινού, καθώς λέγεται, ηνάγκασαν (με πάσαν επιφύλαξιν, εις συνεργασίαν μετά του Αρχιμήδους) να κατασκευάσει μηχανήματα αναπαράγοντα ύμνους και ωδάς, τα οποία ονόμασε "σταθμόν".
Ήτο δική του η έμπνευσις να δώσει εις τον σταθμόν ένα όνομα: "Grecia, bouzouki e fantasia"

Ξύπνημα

Όταν ξύπνησα, άργησα να προσανατολιστώ στο χώρο. Δεν κατάφερα όμως ούτε κατά προσέγγιση να προσδιορίσω εάν ήταν πρωί ή απόγευμα ή πιο αργά...Βράδυ;
Είδα πως ξυπνούσε αργά και με δυσκολία. Περίμενα να ανοίξει καλά τα μάτια της και ρώτησα:

-Τι ώρα είναι; Ξύπνησα ξαφνικά ή κάτι τέτοιο - δεν θυμάμαι όμως πότε πήγα για ύπνο. Δηλαδή θυμάμαι χιλιάδες φορές που πήγα για ύπνο, όμως δεν μπορώ να βρω την τελευταία. Τι ώρα είναι;

- Είναι 9 π.μ....πάλι καλά που δεν βρέχει. Κοιμήθηκες αργά; Πριν φύγω;

-Δεν ξέρω αν είχες φύγει ούτε καν αν έλειπες...

- Έφυγα κατά τις 9 μ.μ. Μετά από μία ημέρα που δεν ανταλλάξαμε κουβέντα.

-Να, δεν είμαι σίγουρος ότι ήσουν μαζί μου χτες. Ξέρω πως πολλές φορές κοιμηθήκαμε μαζί αλλά για χτες...δεν ξέρω. Παρ' όλα αυτά έχω την αίσθηση πως συζητούσα όλη μέρα με κάποιον, για σένα.

-Talking about you των Animals...Από την ανάποδη του The house of the rising sun

-Δεν θυμόμουν πριν λίγο πού είχα κοιμηθεί το προηγούμενο βράδυ, δεν θυμόμουν αν ήσουν μαζί μου. Θυμάμαι κάποιον άγνωστο που μιλούσε για σένα...αν και πιθανόν μιλούσα μαζί σου για κάποιον που τώρα δεν θυμάμαι. Ξέρεις οι ομιλίες όλων μας τώρα τελευταία μοιάζουν καταπληκτικά μεταξύ τους.

P. Gagliardi