07 Ιουλίου, 2012

We' re gonna change that!

"...this is the psychology... And we' re gonna change that!"
said Mr. Sama-Rat


"...Δωωρεααάν περίιθαλψηη σε όοολους, δωρεάαν ποιοτιικήη παιδείααα σε όλους..."
said Mr. Cheap-Rat


Συνεπής στο "διαφωνώ με ό,τι λες αλλά θα υπερασπιστώ το δικαίωμά σου να το λες" ο Mr Cheap Rat θα αποχωρήσει από την ομιλία τού Fat Rat.


Later on, argotera, άλλα νέα:
Οι Du Rat-Du Rat, δήλωσαν πως συμπαραστέκονται στη δοκιμασία που περνάει ο λαός μας.

06 Ιουλίου, 2012

Παλιό θεατρικό



Καθώς στρίβω, γυρνώντας σας την πλάτη
έχω έντονη την καχύποπτη αίσθηση
πως θέλει ο καθένας σας
να μού αρπάξει, να μού κλέψει κάτι

Κάντε δουλειά σας, κλέψτε φίλοι μου,
μερικές αρετές που έχω, λεηλατείστε
Αν όμως επιτρέπετε, παράκλησις θερμή
ένα ελάττωμά μου αγαπητό, που' χω εκ γενετής...
Αυτό μην το αγγίξτε

Από αυτό όλοι με αναγνωρίζουν
σαν τους απατεώνες με τούτο με φωνάζουν:
ο στραβοκάννης, ο καμπούρης, ο σαπιοκοιλιάς,
ο λιγομίλητος, ο τάδε, ο κανένας

Αρπάξτε λοιπόν μιαν αρετή, εύκολα θα τη βρείτε
Σαν τα παράσημα κι εγώ, στο πέτο μου τις έχω,
στερεωμένες με καρφιά, μού σκίζουνε το κρέας

Εμπρός, λοιπόν, τραβήξτε τες, κάντε μου τη χάρη
και γιατροσόφια βάλτε πολλά μη μείνει ουλή μεγάλη

05 Ιουλίου, 2012

Βαμμένα Κόκκινα Μαλλιά

Τα Μύρτα



Συστρεφόταν μες τον κολπίσκο η γλώσσα μου
"Έτσι πρέπει" είχες πει
"Μόνον αυτό...μέχρι να έρθει η ώρα
που η θάλασσά μου θα φουσκώσει
κι έτοιμη θα 'ναι να δεχτεί το ορμητικό σου κύμα"

Στις συστροφές της πάνω, η γλώσσα μου
έγραφε λέξεις, φράσεις κι έργα τού θεάτρου,
Ασκητικής πονήματα, προσμονής και πόθου
Εγκράτειας πραγματείες

Μα να που ήρθε η μέρα: Διακόρευση-Πρεμιέρα
με πρωταγωνιστή άλλον κι όχι εμένα
Αυτός με βία διαπέρασε, εξέσκισε τις λέξεις
Από αυτές, λίγες συλλαβές μείναν πάνω στα μύρτα
που έκτοτε κρέμονται πια, σαν την κλειστή αυλαία

04 Ιουλίου, 2012

Κανένα ξεκίνημα



Η αγάπη ήταν δυνατή για μια ολόκληρη ζωή
μα πιο δυνατός ήταν ο φόβος να χαθεί η αγάπη
για κείνον που αρνιόταν να αποκτήσει ένα φίλο
επειδή κάποτε κι' αυτόν θα τον αποχωριζόταν

Ένας πιστός σκύλος κάποτε στα πόδια σου πεθαίνει
η αγαπημένη ομορφιά μια μέρα σού γυρνά την πλάτη
το μακρύ ταξίδι που σχεδιάζεις κάποτε τελειώνει

Το τέλος αυτού τού ταξιδιού σαν σκέφτομαι
νιώθω σε μικρά κομμάτια μια λεπίδα να με κόβει,
τόσο μικρά που σε μια βαλίτσα όλα να χωράνε

Βαλίτσα αφημένη στο λιμάνι, εκεί να ξεμείνει
για κάποιον επιπλέον έλεγχο ή ...ξέρω γω άλλο τι
Κάποιος λόγος ας βρεθεί, να μην αρχίσει το ταξίδι!