Μια γραία

Κάθε βράδυ μια γραία βγαίνει στο μπαλκόνι
Με μια γόπα ανάμεσα στα ζαρωμένα χείλη
Φυσάει ο αέρας και την κάφτρα ζωπυρώνει
Επιστρέφουν τα νιάτα, ο γιός κι ο άντρας
Ύστερα ο αέρας σταματά και την αφήνει μόνη

Ο ένας τον άλλον

Έστεκαν όλοι ώρες ακίνητοι
Αμήχανα κρατώντας καθείς μια μάσκα μες τα χέρια
Τη μάσκα άλλος έκρυβε κάτω απ' τα ρούχα του
Ενώ ο δίπλα του φυλαγόταν μην τυχόν την αντικρύσει
Άλλος ίδρωνε το προσωπείο να θρυμματίσει
Και μόνον ένας θαρρετά τη μάσκα εξετάζει
Κοιτάξτε τον
Ιδρώνει
Έπειτα χλωμιάζει
Τα μάτια του γουρλώνει
Όμως απόφαση παίρνει
Στο τέλος λέει στους άλλους:
Κουράγιο
Ακόμα μια φορά, φορέστε νέα μάσκα
Κατά βάθος πάλι είχαμε όλοι βαρεθεί
Να βλέπουμε το πρόσωπο ο ένας τού άλλου

Αχ αυτή η δουλειά

                                   

"Ε άει στο διάολο!" ήταν η ενστικτώδης απάντηση που έφυγε από τα χείλη μου, όταν ο σαραντάχρονος απέναντί μου ανακοίνωσε πως ο λόγος που ήρθε (και αυτός, ο νιοστός) σε μένα ήταν για να τον βοηθήσω να απαλλαγεί από την πεποίθηση πως ο Εξωαποδίτης είχε καταλάβει το μιαρό του σαρκίο.

Ο λεγόμενος Σατανάς ή Κατσικοπόδαρος ή Εξωαποδώ ή Διάτανος, Κόρακας, Γέρος, Παπάς, Σκατόψυχος κ.ο.κ. είχε καταλάβει, όπως ισχυριζόταν, το κορμί του με τα γνωστά αποτελέσματα: βρώμαγαν οι μασχάλες του θειάφι, ρευόταν κι έβγαινε φωτιά και τα παπούτσια του έφευγαν από τα κατσικίσια πόδια του.

Σκέφτομαι πως έτσι είναι η δουλειά μου, αυτό είμαι ταγμένος να κάνω. Κατά βάθος και τρόπον τινά πρέπει να δείχνω πως πιστεύω σε τέτοιες "θεολογικές ανησυχίες" αλλά -θερμή παράκληση- μην δυσκολεύετε τη δουλειά μου. Φτάνει πια με το τέλος τού κόσμου, ήμαρτον με τα αεροπλάνα που μας ψεκάζουν, αλτ! με το Ελληνικό Ράιχ που θα βηματίσει στα δρομάκια της Αθήνας μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα.

Προσοχή στα μίγματα: Εξαποδίτες ιπτάμενοι μας ψεκάζουν και έχουν στα φτερά τους διακριτικά τής Λουτβάφε...προσγειώνονται στα σκουπίδια. Αυτά ακόμα δεν μάθαμε να τα αντιμετωπίζουμε και θα είναι πολύ δύσκολο. Εγώ παραιτούμαι. Εσείς κρατήστε το διάολο, με τον καιρό θα τον συνηθίσετε. Μάθετε να ζείτε μαζί του, τόσα περνάτε κάθε μέρα... 

Ενεργειακά

Αρκετή ενέργεια δεν θα υπάρξει, φέτος. Τουλάχιστον για το χειμώνα καιαιαι ...βλέπουμε. Η λύση λέγεται Μόνωση, Απομόνωση, Εσωστρέφεια.

Αφήστε τις διαχύσεις και την παραδοσιακή προσκόλληση στο "δόσιμο" π.χ. χειραψίες, αγκαλιές, φιλιά κι ότιδήποτε θα επέτρεπε απώλεια ενέργειας δεν συνιστάται. Θα χρειαστούμε κάθε είδους ενέργεια, ακόμη και την πιο μπανάλ ενέργεια, όπως η θερμότητα, είναι απαραίτητη.

Βάλτε φραγμό στην αγγειοδιαστολή σας...Τι είναι αυτή η γελοία σπατάλη στην οποία σας οδήγησε το κρασάκι και οι καρποί που σαν βελανίδια καταναλώνετε; Εκμεταλλευτείτε το λίπος σας, το δικό σας και τού πλησίον σας. Πασαλειφτείτε με αυτό, αγριογούρουνά μου...Σχισμές σε παράθυρα, χαραμάδες; Μονώστε το διαμέρισμά σας με ξύγκι ώστε να μην εκμεταλλεύεται ο γείτονας την κατανάλωσή σας σε θέρμανση. Επιβραδύνετε το μεταβολισμό σας!

Πώς; Δεν ξέρω ...καταστρέψτε τον θυρεοειδή σας. Τον χρειάζεστε; Καλώς ...κρεματόριο για τα κατοικίδια, εκμεταλλευτείτε το σκύλο σας - ο καλύτερος φίλος σας είναι στο κάτω κάτω. Τώρα θα φανεί ο πραγματικός φίλος: αυτός που θα σας τρίψει με δύναμη για να ζεσταθείτε, αυτός που θα κάψει λίγο από το λίπος του για να μην κρυώνετε. Αυτός που θα σας δώσει τελικά (δανεικά, εννοείται) ένα χέρι που, ενώ σας χαϊδεύει, εσείς το χώνετε στο φούρνο για ένα γρήγορο ψήσιμο.

Μωϋσής

Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ τόνισε πως μόνο μια κυβέρνηση με νωπή* λαϊκή εντολή μπορεί να διαπραγματευθεί μια λύση στο πρόβλημα. 

Ο κ. Τσίπρας κατέληξε λέγοντας: «Θα αναλάβουμε την ιστορική ευθύνη για μία βιώσιμη λύση και τη σωτηρία** του λαού».

*Νωπή από σάλιο, προφανώς
**Νάτα μας και τα λαοσωτηριακά (Μωϋσής)